19

PLANTEN O ersterke alleskunner Leucanthemella serotina is een van de sterkste vaste planten die er zijn, ze kunnen jarenlang zonder enige verzorging blijven staan. Toch is deze laatbloeiende reuzenmargriet heel onbekend. ‘Hoog tijd dat daar verandering in komt’, zegt kweker Hans Kramer. Weinig tuinliefhebbers zullen zich iets voor kunnen stellen bij de naam Leucanthemella. Dat is geen wonder, want de plant die tegenwoordig onder die naam door het leven gaat, heette vroeger Pyrethrum uliginosum en dat werd later weer veranderd in Chrysanthemum serotinum. Hoewel beide namen niet langer geldig zijn, hebben ze het voordeel dat je je er wel iets bij kunt voorstellen: Pyrethrum en Chrysanthemum zijn de officiële namen voor margrieten en dat is precies wat Leucanthemella is: een laatbloeiende reuzenmargriet. Leucanthemella komt in het wild voor in Servië en Hongarije, tot aan de Oekraïne. Meestal groeit de plant daar aan de oevers van beken en meren, dus op vrij vochtige plekken. De oude soortnaam uliginosum (van moerassen) verwijst daar ook naar. Op zo’n rijke standplaats kan de plant zomaar meer dan 2 meter hoog worden. Hij is echter enorm flexibel: bij ons op het Veluwse zand doet hij het ook uitstekend, een niet te lange droogteperiode deert hem niet. Alleen is een hoogte van 1,5 meter wel het maximum. Kalkwitte bloemen Leucanthemella vormt grote, brede pollen met stevige, opgaande stengels die bezet zijn met lichtgroen, langwerpig blad. Bovenin vertakken de stengels zich om ruimte te maken voor de circa 4 centimeter grote, kalkwitte bloemhoofdjes met een groen hart. De plant bloeit enorm rijk, van een afstand lijken het witte wolken. In de herfst, waarin tinten als geel, oranje en bruin domineren, is dat een verademing. Deze verfrissende plant presteert jaar in jaar uit. Hij staat prachtig tegen een donkergroene heg, bijvoorbeeld samen met de blauwe, herfstbloeiende Aconitum of een hoge, rode Persicaria amplexicaulis. De late herfst hoeft niet saai te zijn! Overigens heeft Leucanthemella zoveel in huis dat hij het ook gemakkelijk alleen af kan. Bijvoorbeeld als solitair in het gras. Denk er bij het planten wel om dat de bloemen zich altijd naar de zon richten. Meestal wordt de Duitse cultivar ‘Herbststern’ aangeboden. Omdat de lintbloempjes wat breder zijn, heeft die een wat vollere bloem. J. Bergmans noemt in zijn vasteplantenboek van 1939 nog de ondersoort stellatum, met nóg grotere bloemhoofden en juist smallere lintbloemen. Dat klinkt spannend! Jammer genoeg is deze ondersoort in de loop der jaren verdwenen. Tekst Hans Kramer Beeld GAP Photos/Dianna Jazwinski Hans Kramer Hans Kramer is kweker. Op zijn kwekerij De Hessenhof (www.hessenhof.nl) in het Gelderse Ede vind je een grote keuze aan biologisch geteelde vaste planten, die op de eigen kwekerij worden opgekweekt en vermeerderd. Hans is een pleitbezorger van sterke, botanische soorten, die je ook in de natuur kunt aantreffen en die in de tuin jarenlang meegaan. G R O E I&BL O E I– OK T OB E R –2018 49 Leucanthemella serotina

20 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication