0

KANTOORGEBOUWEN 1

DEURWAARDERSKANTOOR REINDERS TE BUITENPOST Van Stelwagen Projectontwikkeling kregen we de opdracht om voor zijn vriend, de deurwaarder Reinders uit Buitenpost een nieuw kantoor te ontwerpen in Buitenpost. De ruimtebehoefte was helder. Hoe het gebouw er uit moest komen te zien lieten ze vrij. “Jij kunt wel wat moois voor ons bedenken toch”, zo luidde de letterlijke tekst hieromtrent. Jazeker kan ik wel wat moois bedenken voor jullie.

Er was één bijzondere eis, de publieke ruimtes in het kantoor moesten hufterproef en kogelwerend zijn. Er kwamen soms bijzondere mensen hun gram halen en daartegen moesten de medewerkers goed beschermd worden. Het is een bijzonder gebouw geworden waar we ons ook in detail behoorlijk op gestort hebben. Hier konden we laten zien wat we konden. De plattegrond hebben we vormgegeven als de letter ”R” van Reinders. Het gebouw heeft een halfronde ontvangstruimte welke met kogelwerend glas afgescheiden is van de kantoorvertrekken. Het gebouw is licht en transparant. De voorkant is rond met twee zijvleugels. Het kantoor op de verdieping is aan de achterzijde vormgegeven als een stuurhut van een schip. 3 448-1997

GEMEENTEHUIS WESTSTELLINGERWERF TE WOLVEGA EEN GROOT LEERZAAM AVONTUUR MET E EN PRACHTIGE DUURZAME AF LOOP Op een dag belde een medewerker van de gemeente Weststellingwerf mij met de vraag of ik een bureaupresentatie op wilde sturen. Ze hadden nog een jonge talentvolle architect nodig die mee kon doen aan de selectieprocedure voor de bouw van het nieuwe gemeentehuis voor hun gemeente. Of ik wel snel wat op wilde sturen, want de selectieprocedure was al in volle gang en de wethouder had gevraagd of de lijst aangevuld kon worden met een jonge architect uit Friesland. Natuurlijk was ik blij verrast en vereerd met dit verzoek. Het was kort dag, het moest snel en ik had geen presentatie die ik even snel uit kon draaien. Daarom besloot ik mijn presentatie zo bescheiden mogelijk te houden en alleen een paar beelden te leveren met een hele korte toelichtende tekst van werken waar ik blij mee was en die zo goed mogelijk mijn eigen opvattingen over architectuur representeerden. Op het moment dat het verzoek kwam had ik al wel een keur aan werken gerealiseerd, maar de omvang van deze mogelijke opdracht was veel groter dan de schaal waarop ik tot dat moment had gewerkt. Het ging om een opdracht van tien miljoen gulden. Later bleek dit de eerste fase te zijn en kwam er nog een vervolgopdracht van tien miljoen gulden bij, maar dat wist ik toen nog niet. De basisopdracht waar het om ging was groot. De kleine presentatie die ik inleverde, was niet alleen klein omdat ik geen grote presentatie voorhanden had, maar ook omdat ik in een groot deel van de gerealiseerde werken mijzelf als persoon overwegend weggecijferd had en vooral bezig was geweest anderen dan mijzelf met mijn talent blij te maken. De bescheiden presentatie liet alleen werken zien waarin ik mijn eigen opvattingen over architectuur kon presenteren. Al een paar dagen na het indienen ervan kwam er een telefoontje van dezelfde medewerker of ik mij persoonlijk wilde komen presenteren. Natuurlijk wilde ik dat. Bij de presentatie waren ongeveer vijftien mensen van de gemeente aanwezig. Ze stelden vragen en waren geïnteresseerd in mijn verhaal. Voor zover ik mij kan herinneren sprak ik vooral over mensen en over wat ik in mijn werk wilde betekenen voor mensen. Over het geluk van werken in een fijn gebouw en over eenvoud. Of ik toen het woord verstilling al gebruikte, zoals ik dat later in het ontwerpproces veel deed, weet ik niet meer. Wat ik me wel herinner, is dat de wethouder ging dansen door de ruimte toen ik mijn verhaal over geluk en plezier in relatie tot architectuur hield. ‘Dus jij wilt dat wij ons zo voelen in jouw gebouw?’, zei hij enthousiast bewegend door de vergaderzaal. ‘Jazeker’, zei ik, ‘zo wil ik dat u mijn gebouw straks ervaart.’ Met deze wethouder, Hero Werkman genaamd, klikte het meteen. Gelukkig zag niet alleen Hero Werkman mij zitten als architect voor hun nieuwe gemeentehuis, maar waren er meer leden van de selectiecommissie die er zo over dachten. Op dat moment waren er nog zestien architecten in beeld. Na nog wat lichten van doopceelen werd het aantal kandidaten teruggebracht tot drie. Deze drie kregen een uitnodiging om een ontwerp te maken. Niet de minste concurrenten zochten ze uit. Gerritsen en Vesseur, een bureau met ervaring op het gebied van raadhuizen en het grote Aalberts en Van Huut uit Amsterdam. We kregen allen het programma van eisen met een toelichting daarop van de projectleidende ingenieur van de gemeente, de heer Eli Molenaar, welke later in het proces van realisatie nog een grote rol zou spelen. Drie weken lang zonderde ik me af van de wereld om een ontwerp te maken. De bestaande situatie maakte ik me goed eigen en in mijn kampeerbusje, voor het toenmalige gemeentehuis, dat in de nieuwbouwplannen moest worden geïntegreerd, maakte ik de eerste verkennende schetsen. Anderhalve week voor de inleverdatum had ik een ontwerp klaar. Een ontwerp dat in mijn hart balanceerde tussen de uitersten geweldig of helemaal niks. Voor mezelf trok ik toen maar de conclusie dat het wel helemaal niks zou zijn. Het was een lensvormig gebouw met een toren daarop geprojecteerd. Het was een ingewikkelde vertaling van een eveneens ingewikkeld programma van eisen. Ik gooide het weg en begon opnieuw. Het programma van eisen kende ik inmiddels goed en het was nu gemakkelijker een helder ontwerp te maken. Een ontwerp dat recht deed aan de opvattingen, die ik gepresenteerd had in het kennismakingsgesprek. Hoewel het ontwerp op dat moment nog conceptueel was, was het precies datgene wat het gemeentehuis van Weststellingwerf nu is. Een ontwerp dat als prijsvraagplan bedacht was en tot dan toe alleen nog bij mij bekend. Op kantoor werkten we gezamenlijk de tekeningen uit en maakten we een mooie presentatie. De gemeente had een deskundige jury aangesteld waarvan onder andere professor Khandekar, de maker van het stedenbouwkundige plan en professor Bekkering, de supervisor, deel uitmaakten. Mijn plan won. Ik kon mijn geluk niet op. Voor ik de opdracht van het gemeentebestuur definitief kreeg, was er natuurlijk nog een uitgebreide screening en moesten ook het architectenhonorarium en de bijbehorende werkzaamheden zorgvuldig worden overeengekomen. Dit alles geschiedde en we konden aan de slag. Dat de op de tweede plaats geëindigde architect zich nog verzette tegen de keuze van mijn architectenbureau, deed voor het gemeentebestuur niet meer ter zake. Wij mochten hun huis bouwen. Zoals ik het nu schrijf klinkt het kinderlijk eenvoudig, maar de werkelijkheid was heel complex. Het programma was bijzonder ingewikkeld. Er was sprake van verbouw van een gemeentehuis in gebruik, dat niet meer goed functioneerde en een grote energieverslinder was, tot theater en bibliotheek én nieuwbouw van een nieuw gemeentehuis vóór het bestaande gebouw. Er moest een logische verbinding tussen de betreffende onderdelen tot stand worden gebracht. En het gebouw moest in al zijn facetten optimaal inspelen op het nieuwe nog op te richten plein met de daaromheen geplande bebouwing. Mijn plan hield met alles rekening. Ook berekende ik samen met mijn grote bouwkostenvriend Sip de Bildt, dat het gebouw voor het gestelde budget te realiseren viel, wat later ook is gebleken. Het gebouw is namelijk geheel zonder schandalen keurig binnen het beschikbare budget gebouwd. Tijdens het voorbereidingstraject dienden zich wel complicerende factoren aan. Zo was er geen draagvlak genoeg voor het geplande theater en wilde de bibliotheek zich uiteindelijk niet vestigen in het te verbouwen bestaande gemeentehuis. Gaandeweg het proces kwam het zo zorgvuldig door het gemeentebestuur in elkaar gezette programma op losse schroeven te staan. Financieel en organisatorisch vergde het programma forse aanpassingen en daarmee ook het ontwerp. 4

GEMEENTEHUIS WESTSTELLINGERWERF TE WOLVEGA Alles binnen het casco was aan te passen. De waarde van een wijzigbaar concept heeft zich bij dit gebouw al direct bewezen. Bij alle geBijzonder complicerend was het dat we inmiddels ons, ondanks het alle tekeningen met bestekken en deslechte aanbestedingstails voor de nieuwbouw gereed hadden en dat het klimaat van dat moment, gelukt was het gebouw aan te besteden voor het gestelde budget. BAM aannemingsmaatschappij was al volop bezig met de uitvoering van de nieuwbouw. Boven in de kantoortoren was de raadszaal al getekend en zou spoedig in uitvoering worden genomen. Nu de verbouwplannen voor het bestaande gebouw niet door konden gaan, moesten we heroverwegen. Een intensief denkproces volgde. Voor velen bij de gemeente en voor mij een inspannende periode. De eerder genoemde projectleider, Eli Molenaar, heeft heel wat modellen van mij de bestuurlijke burelen laten passeren voor we weer een sluitend plan hadden. Ik ben nog steeds gelukkig met de destijds bedachte oplossing waarmee we binnen de gestelde budgetten konden blijven. De oplossing kwam er in het kort op neer dat we de helft van het bestaande gemeentehuis gingen slopen. De bestaande archiefkelder, welke gepland was elders onder te brengen, werd gehandhaafd en op de fundering en de kelder van het resterende bouwdeel, werd nieuwbouw gerealiseerd voor het programma van eisen dat resteerde. De raadszaal werd in mijn plan verplaatst naar dit nieuw te ontwerpen bouwdeel en op de plek in de toren die al gebouwd werd, tekende ik panoramazalen en de bestuursafdeling. BAM aannemingsmaatschappij kon gewoon doorgaan met bouwen en het bouwbudget wijzigde nauwelijks. Er was in de bouwplannen tot dat moment altijd al een scheiding geweest in twee fasen. De genoemde nieuwbouw en de verbouw van het bestaande gemeentehuis. BAM had alleen opdracht voor de nieuwbouw. Deze werd zoals gezegd uiteindelijk in gewijzigde vorm gebouwd zonder dat dit noemenswaardige invloed had op het casco en het bouwbudget. Op het moment van uitvoering heb ik me de complexiteit van de ingreep nooit zo gerealiseerd. Achteraf begrijp ik dat het voor veel mensen bij de gemeentelijke organisatie best een spannende periode is geweest. De reden waarom de wijziging van het programma relatief moeiteloos nog tijdens de bouw plaats kon vinden, lag in het feit dat ik het gebouw volledig wijzigbaar en flexibel heb ontworpen. bouwen die ik ontwerp hanteer ik dit principe. Volgens mij is er niets vervelender voor een opdrachtgever dan een architect die middels een star en niet flexibel gebouw zijn wil voor de hele levensduur van een gebouw oplegt aan de gebruiker. Het nut van wijzigbaarheid en flexibiliteit is wat mij betreft niet snel te overschatten. We bouwden verder en het gebouw konden we binnen de gestelde termijn en het gestelde budget opleveren. Inmiddels functioneert het al weer enige jaren en kom ik met plezier in “mijn” gebouw. Het grootste compliment voor mij is dat ik vriendelijk ontvangen wordt door de mensen die er werken en horen mag dat het een fijn gebouw is om in te werken. Er is niets mooier voor een architect dan zo nu en dan terug te gaan naar een gerealiseerd gebouw en de blije gebruikers ervan te ontmoeten. Voor mij is dit gebouw een “zij” en praat ik tegen haar als ik “haar“ zie. Hoe is het mogelijk geweest dat een dergelijke complexe opgave met een dergelijke majeure wijziging van programma zo moeiteloos kon verlopen? Het is te simpel te stellen dat een wijzigbaar concept hier alle krediet voor mag ontvangen. Er stonden grote politieke risico’s op het spel. De betrouwbaarheid van de zeer voortvarende wethouder werd natuurlijk tijdens dit proces danig door zijn opponenten op de proef gesteld. En hoe was het voor de projectleider die alle wijzigingen via diplomatieke notities door de politiek moest loodsen? Het antwoord hierop luidt natuurlijk dat dit zeker niet gemakkelijk was. Voor mij staat boven alles, dat het niet mogelijk was geweest dit te bereiken als niet alle betrokken partijen bereid waren geweest het beste uit elkaar te halen en elkaar volledig te vertrouwen en te steunen. De bouw van de eerste fase van het gemeentehuis is één van mijn mooiste en meest leerzame werkervaringen geweest. Met name wethouder Hero Werkman ben ik dankbaar voor zijn niet aflatende vriendschap en vertrouwen. Hero is in dit proces de belichaming van zijn vaak gebezigde uitspraak geweest: ‘Prijs elkaar in het goede en steun elkaar in het zwakke.’ Met zijn niet aflatende visie, enthousiasme, werklust en vriendschap heeft hij veel voor de gemeente Weststellingwerf en voor mij betekend. Uiteraard vormde het voltallige gemeentebestuur mijn opdrachtgever. Maar uit haar gelederen zijn Eli Molenaar, Hero Werkman en de burgemeester Remco Heite voor mij de belangrijkste inspiratiebronnen geweest. Helaas raakte Eli na de realisatie van de eerste fase uit het werk en is hij professioneel niet meer betrokken geweest bij de tweede fase. Voor ik op de tweede fase in ga, wil ik graag de eerste fase resumeren als inspirerend en leerzaam. Ik leerde in deze fase de werkelijke betekenis en waarde van professionele vriendschap en vertrouwen kennen. `Prijs elkaar in het goede en steun elkaar in het zwakke’ vormen naast professionele vriendschap en vertrouwen in elkaar, de onwrikbare fundamenten voor een goed ontwerp en vlot verlopend bouwproces. Tot zover de eerste fase. Dan nu de tweede fase: Zoals ik al aangaf betrof de tweede fase de sloop van het bestaande gemeentehuis met behoud van de archiefkelder, de begane grond en de fundering voor de helft ervan. Anders gezegd: de helft van het bestaande gebouw werd volledig gesloopt, voor de andere helft behield ik in mijn ontwerp de fundering, de begane grondvloer en de archiefkelder. Op de gespaarde begane grondvloer bouwden we een tweelaags kantoor met vergaderfaciliteiten, kantine en dergelijke en de raadszaal. De tweede fase van dit gebouw werd aanbesteed op basis van de stukken die wij hiervoor vervaardigden. Jorritsma Bouw was de laagste inschrijver hiervoor en verzorgde de uitvoering ervan. Voor de begeleiding van deze bouw huurde de gemeente een externe projectleider in, een voormalige ambtenaar. Het leerde me weer dat er verschillende vormen van projectleiderschap bestaan. In een andere context ga ik hier graag nog eens nader op in. Met het realiseren van de genoemde onderdelen van het gemeentehuis in de tweede fase hadden we het gehele gemeentehuis vervangen door nieuwbouw op en voor het bestaande gebouw. Bijzonder was ook dat we niet alleen het gebouw, maar ook de vaste inrichting ontwierpen en realiseerden. Een operatie die totaal vijf jaar vergde en waar ik met mijn architectenbureau zo’n 9500 uren aan spendeerde. Het ontwerpen, tekenen, construeren en organiseren van dit gebouw heeft voor mij veel betekend. Het is een inspannend, maar probleemloos verlopen realisatieproces geweest. Binnen de gestelde eisen en binnen het gestelde budget. 5

GEMEENTEHUIS WESTSTELLINGERWERF TE WOLVEGA

OVERZICHTSTEKENINGEN VAN HET COMPLEX Een glazen hal met publieksbalie en spreekkamers onder een in hout vormgegeven dak met een groot overstek. Een verbindende entresol die de kantoortoren en de backoffice aan elkaar koppelt. Een flexibel indeelbare kantoortoren en een royale, op de oude fundering en de archiefkelder gebouwde, vleugel met raadszaal, werk- en vergadervertrekken. 7 650-2000 650-2005

Multifunctioneel publiekscentrum De kantoortoren Centraal in de gemeentelijke organisatie staat het Duale Stelsel en de dienstverlening met een Centrale Publieksbalie. De grote glazen hal die hiervoor ontworpen is als een multifunctioneel publiekscentrum strekt zich uit over de volle breedte van het Griffioenplein. Ze vormt de overdekte voortzetting van dit plein en functioneert als de begrenzing ervan. De kantoortoren is ontworpen op volledige flexibiliteit en kan uiteenlopende inrichtingsconcepten faciliteren. Individuele kantoren, combinatiekantoren en concentratie kantoren zijn naar gelang de behoefte van de gebruikers te realiseren. De toren geeft uitdrukking aan de status van Wolvega als hoofdplaats van de gemeente Weststellingwerf en geeft schaal aan het Griffioenplein. Elementen De balkons geven maat en schaal aan de toren en relateren deze aan de menselijke maat. De gevels zijn opgetrokken in een oranjerode baksteen in combinatie met blank geanodiseerde aluminium puien en accenten van zwart Chinees graniet. Het dak van de centrale hal is gemaakt van hout. Aan de buitenzijde is de luifel bekleed met Mahonie triplex. 8

Fasering Hergebruik Het ontwerp en de uitvoering zijn in twee fasen gerealiseerd, met in eerste instantie de centrale publiekshal met balie, spreekkamers en de kantoortoren. De tweede fase van het project betrof de vervanging van het bestaande gemeentehuis. We hebben de fundering en begane grondvloer voor ongeveer de helft van het bestaande gebouw gehandhaafd. Ook de bestaande archiefkelder is hergebruikt. De onderdelen van het programma zijn afleesbaar vormgegeven. Openheid De raadzaal heeft een herkenbare plek gekregen in de compositie. Hier is door de toepassing van veel glas de openheid tussen de gemeente en haar inwoners tot uitdrukking gebracht. 9

Brandwerende glaselementen in de toren De centrale balie, ook voor rolstoelgebruikers Details van de balie met lichtelement Entresol met houten dak Tekening Centrale hal met houten dak Doorsnede tekening toren 10

Eenvoud, rust en verstilling waren mijn woorden bij het maken van het ontwerp. Maar ook maat, schaal, context, kleur, materiaal en expressie; blijmoedigheid en belevingswaarde. Mooi optimistisch en kleurrijk. Functionaliteit, belevingswaarde en duurzaamheid verenigd. 11

KANTOOR KOOYENGA GROEP TE DOKKUM, EEN PAVILJOEN IN HET PARK Plattegronden. De nieuwe vleugel is volledig onderkelderd. 13 761-2004

Ontwerp van de uitbreiding De situatie voorafgaand aan de verbouw/uitbreiding Kooyenga Groep wilde haar kantoor te Dokkum uitbreiden. Het terrein oogde als een lege restruimte met in het midden een parkeerterrein. Het parkeerterrein vroeg door haar centrale ligging en hoekverdraaiingen veel aandacht. Het terrein is rechthoekig van vorm en ligt parallel aan een verbindingsroute vanaf de rondweg naar de wijk “De Kooilanden”. De omgeving is parkachtig met in de naaste omgeving de kinderboerderij, het zwembad en de sportvelden. Mijn doel was een eigentijds geheel te realiseren waaruit inspirerende rust en harmonie spreekt. Het moest ‘een paviljoen in het groen’ worden, een vanzelfsprekend samengaan van oud, nieuw en omgeving. Het bestaande kantoor ontdeed ik daarom van haar toeters en bellen en de puien en de lichtstraat maakte ik strak en meer functioneel. De uitbreiding van het bouwvolume plande ik achter op de kavel, aansluitend op de achterzijde van het bestaande kantoor. Het resultaat is een L-vormig volume waarmee de haakse richtingen in het terrein worden benadrukt.

De vergaderzaal De ontvangst De kantine Het interieur hebben we licht en optimistisch gemaakt met een indeling die wijzigbaar is. Voor de puien is binnen en buiten gepoedercoat aluminium toegepast. De vloeren in de gangen zijn betegeld met antracietkleurige tegels en in de werkvertrekken is tapijt toegepast. De wanden en de plafonds zijn strak wit gestukadoord. Voor een goede akoestiek zijn in de gangen en een deel van de kantoren zilverkleurige geperforeerde aluminium plafondelementen getekend met daarin opgenomen de verlichting en akoestisch dempend materiaal. De meubilering is strak en warm. Wit hpl hebben we afgewisseld met warm houtfineer. De oranje kleur die Kooyenga in zijn huisstijl heeft is als accentkleur toegepast. Al bij de oplevering was het interieur compleet afgewerkt met alle aankledingen in de vorm van onder meer planten en speciaal voor de opdrachtgever gemaakte schilderijen. Het was een genoegen een gedateerd geraakt kantoorgebouw dat een beetje verlaten op een te groot terrein stond, om te toveren tot een vriendelijk en compleet kantoorpaviljoen dat opgaat in zijn parkachtige omgeving.

EX AEQUO BIJ DE BAM Samen met vier andere architectenbureaus werden wij eind augustus 2008 uitgenodigd om deel te nemen aan de architectenselectie voor het ontwerp van een nieuw te bouwen kantoor met bedrijfsruimte voor BAM Utiliteitsbouw te Groningen. Een mooie kans en wij zetten alle zeilen bij voor het maken van een prachtig ontwerp. BAM Utiliteitsbouw stelde een nette ontwerpvergoeding voor alle 4 bureaus beschikbaar. Nadat op 19 september de visiepresentatie had plaatsgevonden, werd het winnende ontwerp op 6 oktober bekend gemaakt. Door 5 directieleden van de verschillende BAM kantoren werd aan de hand van beoordelingscriteria een puntenlijst gehanteerd. Wij behaalden met het ontwerp dezelfde waardering als architectenbureau De Zwarte Hond in Groningen. Zelfs na een nieuwe beoordelingsronde eindigden we ex aequo. Omdat er maar 1 bureau de winnaar kon zijn, kozen na uitgebreid beraad 2 van de 5 directieleden van BAM voor het ontwerp van Johan Sijtsma Architectenteam en de resterende 3 voor het ontwerp van bureau De Zwarte Hond. Jammer, maar we hebben met plezier aan het ontwerp gewerkt en BAM heeft de competitie eerlijk georganiseerd. Atrium Ontwerp kantoorgebouw met bedrijfsruimte Bam Utiliteitsbouw 17 2000-2008

DEURWAARDERSKANTOOR HIEMSTRA TE APPINGEDAM Voor Stelwagen Projectontwikkeling maakten we ook het deurwaarderskantoor Hiemstra in Appingedam en een gebouw volgens hetzelfde concept in Drachten. TIJDELIJKE HUISVESTING PROVINCIE FRYSLÂN Het prachtige gebouw voor de provinciale waterstaat van mijn wijlen goede vriend Ruud Feekes zou gesloopt worden als het nieuwe provinciehuis klaar was. Om een tijdelijk huisvestingsprobleem voor de provincie op te lossen realiseerden we een tijdelijk en demontabel gebouw naast het nog bestaande gebouw. Het heeft 10 jaar dienst gedaan en is toen gedemonteerd. “Het is op haar eigen sterke stalen poten zo de stad uitgelopen”. 18 552-2000 718-2002

BOULEVARD OF BROKEN DREAMS Ik heb veel gebouwd maar ook regelmatig ontwerpen gemaakt die om uiteenlopende redenen niet door gingen. Bovenstaande kantoor ontwierp ik in een park in Burgum. Uiteindelijk realiseerden we op die locatie met veel plezier het Maximacentrum. Onderstaande ronde kantoor ontwierp ik voor Wetterskip Fryslân in Drachten. Graag had ik dit gebouw gerealiseerd. Het is een fijn, bijzonder, duurzaam en optimaal efficiënt gebouw. Het ontwerp toonde aan dat met dit programma, in deze vorm gerealiseerd er beduidend minder materiaal en investeringen nodig waren voor de realisatie. Helaas ging het project niet door. 19 885-2008 794-2004

HET PLEZIER VAN HET DETAIL Ontwerpen. Construeren. Organiseren. Dat is wat we doen. Gebouwen en woningen realiseren voor gebruikers en omgeving. De kunst van bouwen. Het beheersen van de materialen en constructies. Doordenken tot in detail. Details met zeggingskracht realiseren. Wat nodig is mooi maken. Onderstaande foto laat het paviljoen zien, met een royale kraag van zonwerende lamellen, zoals we dat voor het kantoor van Kooyenga in Dokkum realiseerden.

KANTOORGEBOUWEN Nr. Werk Plaats Aantal 854 845 761 718 690 650 552 533 516 448 Cenned Telecom Joure Verzamelkantoorgebouw Kooyenga Groep IFD Kantoor provincie Fryslân Vernieuwbouw gemeentehuis Gemeentehuis Weststellingwerf Deurwaarderskantoor Hiemstra Kantoorruimte Van Marrum Kantoorruimte J.R. Stelwagen Deurwaarderskantoor Reinders Dokkum Dokkum Leeuwarden Wolvega Wolvega Appingedam Franeker Drachten Buitenpost 11 10 09 08 07 06 04 03 02 01 21

JOHAN SIJTSMA ARCHITECT Skierhústerwei 26 | 9057 RE JELSUM Spanjaardslaan 11 | 8917 AJ LEEUWARDEN

1 Online Touch

Index

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
Home


You need flash player to view this online publication