Vijf jaar geleden kreeg ik keelkanker. Door de behandeling zijn mijn stembanden verwijderd en kan ik alleen met een zachte stem spreken. Het ziekenhuis stelde daarop nieuwe voorwaarden: ik mocht geen bevallingen meer zelfstandig begeleiden en er moest altijd een tweede verloskundige aanwezig zijn. Ik gaf aan dat dit niet nodig was. Met aanpassingen kon ik mijn werk veilig blijven doen. Een landelijk orgaan dat toezicht houdt op de kwaliteit van zorg onderzocht de situatie en concludeerde dat ik mijn werk veilig kan uitvoeren. Toch bleef het ziekenhuis bij zijn standpunt. Samen met de ADV ging ik in gesprek met de Raad van Bestuur, zonder resultaat. Daarom diende ik een verzoek in bij het College voor de Rechten van de Mens (CRM). Het CRM oordeelde dat er sprake was van discriminatie op grond van handicap/chronische ziekte. Cijfers blijven cijfers, maar achter elk getal schuilt een mens met een verhaal van discriminatie. Daarom delen wij die verhalen. Anders dan mijn klasgenoten Tijdens een voorlichting van de ADV in mijn klas spraken we over discriminatie. Ik vertelde dat ik me soms anders behandeld voel dan mijn klasgenoten, wanneer de juf en ook leerlingen opmerkingen maken over het eten dat ik meeneem van huis. De opmerkingen zijn misschien positief bedoeld, maar geven mij het gevoel dat ik anders ben en er niet bij hoor. Toen ik tijdens de voorlichting mijn gevoelens deelde werd duidelijk dat het me echt raakt. Zowel mijn juf als klasgenoten reageerden begripvol. Klasgenoten gaven aan dat ze me nooit een vervelend gevoel wilden geven. De voorlichting gaf mij een veilige ruimte om dit te bespreken en liet zien hoe belangrijk het is om dit soort onderwerpen bespreekbaar te maken. HET JAAR 2025 VERHALEN DE ANALYSE ADVIES PREVENTIE DE CIJFERS
6 Online Touch Home