58

waren de brancheorganisaties van werkgevers en de vakcentrales NVV en NKV, vertegenwoordigd via hun bouwbonden. Het SFB was dus geen pensioenfonds, maar een uitvoeringsorganisatie die de administratieve en organisatorische afhandeling van regelingen verzorgde die in cao’s, wetgeving en sectorale afspraken waren vastgesteld. Die rol maakte het SFB tot een spil van sociale zekerheid in de bouw. Ook rond pensioen speelde het SFB een ondersteunende rol, bijvoorbeeld in de administratie en het innen van premies. De verantwoordelijkheid voor het pensioen zelf, de regeling, de rechten en het financieel beleid, lag echter bij het pensioenfonds. Een belangrijk verschil: beleid en uitvoering waren nauw met elkaar verbonden, maar institutioneel gescheiden. De opbouw van het pensioenfonds voor de bouwnijverheid Parallel aan de ontwikkeling van uitvoeringsorganisaties ontstond het pensioenfonds voor de bouwnijverheid. In de jaren vijftig werd een verplichte pensioenregeling ingevoerd voor werknemers in de sector. Die verplichtstelling was cruciaal: alleen door brede deelname kon een solide en solidaire regeling ontstaan. De eerste pensioenregelingen waren relatief bescheiden, maar betekenden een fundamentele verbetering ten opzichte van de situatie daarvoor. Werknemers bouwden geleidelijk rechten op, gefinancierd door premies van werkgevers en werknemers. In de decennia daarna groeide het fonds sterk, zowel in aantal deelnemers als in financieel vermogen. De regeling werd uitgebreid met voorzieningen voor nabestaanden en arbeidsongeschiktheid, en de organisatie professionaliseerde. 58

59 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication