66

actuarieel gelijkwaardige regeling aanboden. Dat leidde in 1987 tot een uitzonderlijke situatie: ongeveer 1.200 werkgevers kregen vrijstelling. “Je belooft mensen een levenslange uitkering. Dat betekent dat je moet kijken naar risico’s die zich pas over decennia manifesteren.” Paul: Dat moet een enorme klus zijn geweest, qua uitvoering. Regina: Dat was het ook. Vrijstelling is geen eenmalige beslissing waarna het fonds er geen omkijken meer naar heeft. Je moet jarenlang blijven controleren of de regeling nog steeds gelijkwaardig is, of werknemers worden aangemeld, correct en op tijd. Werkzaamheden waar geen vergoeding tegenover stond. De noodzaak voor deze handhaving ligt in de hoogte van de pensioenpremies. Deze vormen een groot deel van de loonkosten. De verleiding is groot om iemand later of helemaal niet aan te melden bij de verzekeraar. Paul: Maar uiteindelijk zijn die werkgevers teruggekeerd. Regina: Vrijwel allemaal. Inmiddels zijn er nog maar 11 gedispenseerde werkgevers. Dat zegt veel over de kracht van het collectieve stelsel. VAN EINDLOON NAAR MIDDELLOON EN VERDER Paul: Na 1987 volgen nieuwe grote wijzigingen in de pensioenregeling. Regina: De eindloonregeling vanaf 1987 tot 2000, ook wel LAP regeling, werd omgezet in Bouwpensioen 2000. De belangrijkste wijziging was de introductie van het risico nabestaandenpensioen. Deelnemers die met pensioen 66

67 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication