fotograf I e l l l Sociale versus artificiële intelligentie Z e behaalde een universitair diploma in de bestuurswetenschappen en bekleedde jarenlang een internationale functie bij KBC. Maar Bea Borgers ging op een andere bank zitten nadenken. De bank van het leven, van háár leven. En ze koos voor de fotografie waar ze al lang door gebeten was. Ze dweilde twee academies en twee fotoscholen af en geeft nu zelf les. Binnenkort gaat ze in het BOp ook met ouderen aan de slag. Wil je meer halen uit jouw foto’s en/of uit jouw archief? Op naar Metaforo! Bea Borgers (52) komt uit een familie van lesgevers. Toen ze als jongere haar interesse in fotografie als studiekeuze uitsprak, werd dat vrijwel meteen uit haar hoofd gepraat. ‘Ge gaat toch niks doen in de kunst zeker?! Fotografie is een hobby, geen beroep…’ En dus werd het de universiteit en nadien een carrière in de bank. “Fotografie als hobby dan maar”, glimlacht Bea Borgers. “En dus trok ik na m’n uren in de bank naar de academie van Etterbeek (RHoK). En toen we naar Tervuren verhuisden, deed ik verder in de academie van Overijse. Alleen… bij de bank zag ik het na verloop van tijd niet meer zitten. Ik was er niet gelukkig. Uiteindelijk koos ik voor loopbaanonderbreking, want dan kon ik nog altijd terug. Wat niet gebeurde, want beetje bij beetje vond ik m’n weg. Financieel minder interessant, maar qua voldoening zondermeer een stap vooruit.” 26 l l l BOp magazine september - oktober 2026 De cirkel is rond Bea Borgers ging aan de slag bij het Kunstenfestivaldesarts. “Eerst een jaar als vrijwilliger: ik maakte foto’s van evenementen en mocht ook de fotobijdragen van andere fotografen coördineren. Zo kwam ik in contact met Mirjam Devriendt, en zij groeide uit tot mijn mentor. Ze is dat nog altijd. Mirjam gaf toen les aan de academie van Anderlecht en liet studenten foto’s van het Kunstenfestivaldesarts maken. Intussen doceert ze al jaren fotografie aan het RHoK, de academie voor beeldende en audiovisuele kunsten in Etterbeek. Daar ben ik intussen ook aan de slag. Nadat ik wel eerst voor een ‘echt diploma’ was gegaan aan het Narafi-instituut en vervolgens een educatieve opleiding volgde aan het RITCS. Waarmee ik als werkstudent in totaal toch weer zes jaar zoet was.” De cirkel is dus rond is: een telg uit een familie van lesgevers geeft uiteindelijk Bea Borgers: “Mij heeft fotografie geleerd om alleen op vakantie te gaan” ook zelf les. Maar ze combineert het wel met haar passie: fotografie. “In het RHok hangt er een heel toffe sfeer”, knikt ze. “M’n jongste student is 18 jaar, de oudste 78: het is geweldig om zien hoe mensen van verschillende generaties met elkaar samenwerken. Want ze leren echt niet alleen van hun docenten, maar ook van mekaar. Oudere mensen kennen nog de analoge technieken en daar krijgen ook de jongeren weer interesse in. Er wordt veel kennis uitgewisseld, ook digitale. En los van die kennisoverdracht is het sociale contact even waardevol. Dat is iets wat vaak on
27 Online Touch Home