4

→ vervolg pagina 3 De vereniging is op 26 oktober 1976 opgericht. De statuten markeren twee hoofddoelen; het beoefenen van tennis als sport en het creëren van een onderlinge band tussen de leden. Eerst werd in de oude gymzaal bij de oude Mariaschool getennist. Al gauw werd er gestart met de aanleg van twee tennisbanen (gravel), welke voor het eerst op 20 april 1979 in gebruik zijn genomen. Twee jaar later werd een aangekochte houten keet van een ziekenhuis verbouwd tot clubhuis. Deze is destijds feestelijk geopend door de wethouder van Sportzaken van de gemeente Ommen, mevrouw R. Vosjan. In 1983 zijn er nog eens twee extra banen bijgekomen. In die periode waren de banen niet verlicht. Om toch verlichting te hebben tijdens de jaarlijkse feestavond, werden door vele vrijwilligers lange houten steigerpalen aan de omheining bevestigd met bouwlampen, die waren geleend van de diverse bouwbedrijven. Op de eerste avond was het licht zo sterk, dat het wel wat leek voor permanente verlichting. Echter de pret duurde niet lang, want de ene na de andere lamp sneuvelde. De spanning werd niet alleen bij de spelers te hoog maar ook op de lampen, omdat ze i.p.v. 220V op 380V aangesloten waren. Zo werd het toch nog een dure avond, maar het buffet was heerlijk…… Tot aan 1990 waren de banen eigendom van de gemeente en huurde de vereniging deze. De kosten waren dusdanig hoog, dat het moeilijk was om de vereniging financieel gezond te houden. Daarom is in 1990 de vereniging geprivatiseerd. Onder het motto: ”Alles voor weinig”, is er door de vele vrijwilligers een prachtige accommodatie neergezet. Een greep uit de oude doos: → In 1993 is het houten onderkomen vervangen voor een heus clubgebouw. Hierin zijn ook twee kleedkamers met douches, aparte toiletten en een bar met keuken gerealiseerd. De kantine werd nu een multifunctionele ontmoetingsplek, waar men graag een borrel dronk na afloop van de wedstrijden. → In datzelfde jaar is er verlichting aangelegd voor baan 1 en 2, zodat het ook mogelijk werd om in de avonduren te tennissen. Voor een zacht prijsje werden wat oude masten van de NIJL aangeschaft en werden gasontladingslampen gemonteerd. Dat duurde altijd even voor ze op volle sterkte brandden. De verlichting voor de overige 2 banen volgden twee jaar later. → Na vele jaren op gravel te hebben getennist werd het tijd om de banen te vervangen. Er is in 1997 gekozen om baan 1 en 2 te vervangen door Canada Tenn. (volgens Wiki is dit een baan met een open structuur gemaakt van hard natuurgesteente op een ondergrond van zand en lava.) Deze banen waren seizoen-verlengend en vroegen minder onderhoud. → Drie jaren later zijn ook baan 3 en 4 omgebouwd en is een 5e baan gerealiseerd, waarvoor de fundering al eerder aangelegd was. Het tennispark lag er met haar 5 banen weer keurig bij. Misschien mede door een (voor Lemelerveldse begrippen) op hoog niveau spelend zondag herenteam kwamen veel toeschouwers kijken, waren er prachtige wedstrijden te zien en groeide het ledenaantal tot ruim 300 leden! → Vijf jaar later zijn alle banen wederom vervangen en ditmaal door kunstgras. Het speelseizoen werd daarmee nog verder verlengd. Bovendien zijn de banen ook bij regenachtig weer beter bespeelbaar door een goede afwatering. → De banen zijn rustig gelegen en worden omringd door mooie natuur. Het park bevat bovendien een minitennisbaan voor de kleintjes, een oefenkooi en een speeltuin. Het fraaie clubgebouw met terras en overkapping is in 2014 nog volledig gerenoveerd en gemoderniseerd. Dankzij wat sponsoring is er een kantine gecreëerd met goed zicht op de banen door de mooie glazen pui. Zo heb je een goede mix tussen sport en gezelligheid. Ook als er niet getennist wordt, is het er erg goed toeven. → Tijdens het 40e (jubileum)jaar is de ingang van het park drastisch aangepakt. Het idee was om het tennispark aantrekkelijk te maken vanaf de parkeerzijde aan de verbindingsweg. Tijdens de reünie is de nieuwe entree feestelijk heropend en was de verlichting vervangen door LED lampen. Inmiddels zijn we weer 10 jaar verder, is het aantal leden weliswaar wat teruggelopen, maar al jaren rond de 150 leden, waarvan 25 jeugdlid. De vereniging is springlevend met als hoogtepunt het jaarlijkse Pinkstertoernooi. Verder kun je als lid van TV Lemelerveld ook meedoen aan de clubkampioenschappen en diverse andere sportieve evenementen voor leden als koppeltoernooi, snerttoernooi en Nieuwjaarstoss. Als lid is het mogelijk om aan één of meerdere competities per jaar deel te nemen. Competities zijn altijd in teamverband (minimaal 4 personen). De meest voorkomende zijn de voorjaars-, najaars- en/of wintercompetitie. Bovendien kan er elke avond recreatief getennist worden. Hier wordt door de leden volop gebruik van gemaakt Ook het onderwerp PADEL komt aan de orde. Met de gemeente Dalfsen is men in gesprek over de vergunning voor twee overdekte padelbanen. Er is nog ruimte op het terrein en de vereniging hoopt volgend jaar groen licht te krijgen. De hoop is, dat dit bij de jeugd aanslaat, zodat het ledental weer gaat groeien. Ja en dan is het 5 september en gaat TV Lemelerveld weer feest vieren. Alle oud-leden worden bij deze uitgenodigd (met of zonder rollator) en het belooft weer een kei-gezellige dag te worden. Er zijn diverse activiteiten gepland en uiteraard worden er vele herinneringen opgehaald uit het rijke verleden. Ook kan de onderlinge band weer eens verstevigd worden, zoals dat zo keurig in de statuten staat. Iedereen die de vereniging een warm hart toedraagt is welkom. TV Lemelerveld alvast gefeliciteerd met het 50-jarig bestaan en we wensen jullie heel veel plezier met het feest. Tekst: Foto’s: Willem van Trui Eigen archief Vej til Afkøling Vroeger gingen we op vakantie naar het zuiden. Zon, blauwe lucht, een parasolletje en een camping waar je vanaf tien uur ’s ochtends al langzaam veranderde in een gegrilde gehaktbal. Dat was vakantie. De Route du Soleil was letterlijk de route naar de zon. Urenlang in de auto, airco op standje orkaan en bij iedere tolpoort de vraag: hoeveel graden zou het daar inmiddels zijn? Maar tijden veranderen. Tegenwoordig is de Route du Soleil geen lekkere vakantieroute meer. Het is een stoet van langzaam rijdende ovens op vier wielen. Misschien moeten we het roer maar eens omgooien. Geen Route du Soleil meer, maar de Vej til Afkøling. De weg naar verkoeling! Want wat hebben we aan een vakantie waar je om half negen ’s ochtends al naar de schaduw zoekt? Waar een duik in het zwembad niet bedoeld is om te zwemmen, maar om even af te koelen voordat je weer naar je stoel onder de parasol snakt? En waar je ’s nachts op een luchtbed ligt dat aanvoelt als een warmwaterkruik? Mooi weer op vakantie is leuk, maar het moet nog wel een beetje te doen zijn. Misschien wordt Scandinavië daarom wel de nieuwe Costa del Sol. Zomervakantie in Denemarken, Zweden of Noorwegen. En wordt Bornholm het Ibiza van het noorden. Lekker met een trui in de koffer, een regenjas voor de zekerheid en een barbecue die je gewoon kunt gebruiken zonder dat de worst spontaan ontbrandt. Bovendien heeft zo’n vakantie een praktisch voordeel: je hoeft niet meer drie dagen in de auto te zitten om vervolgens bij aankomst te ontdekken dat het daar nóg warmer is dan thuis. Overdag een aangenaam temperatuurtje, ’s avonds misschien een kampvuurtje. En als het regent? Ach, dan noemen we het gewoon typisch Scandinavisch zomerweer. En dan tegen elkaar zeggen: ‘Weet je nog vroeger, toen we bij ons bijna de hele bouwvak regen hadden?’ Dus volgend jaar geen Route du Soleil meer. Wij rijden noordwaarts. Op zoek naar fjorden, frisse lucht en een temperatuur waarbij je kunt zeggen: ‘Wat een prachtig zomerweer!’ Zonder daarna meteen te hoeven vragen: ‘Waar staat de airco?’ Er!k

5 Online Touch Home