Grasmaaien Het kan weer, de temperatuur is ernaar. Ik mag weer, en ik heb er ook zin aan. Het gras groeit weer en dan bloei ik ook weer op. Enerzijds omdat de warmte er langzaamaan aankomt en mijn lijf echt op de laatste, pijnlijke winter loodjes loopt. In de loop der jaren weet ik zeker dat mijn bedrijfstemperatuur 20˚ Plus is. Anderzijds omdat ik weer op mijn grasmaaier plaats kan nemen om het perceeltje gras wat we hebben strak te trekken. We hebben zo’n mooie gele tornado, een zitmaaier die je het gevoel geeft dat je echt lekker bezig bent. In mijn jonge jaren hadden mijn ouders zo’n kooimaaiertje. Die moest je duwen. Altijd gedoe, geduw en getrek, nooit leuk! Gelukkig is ons grasperceel groot genoeg om een zitmaaier te verantwoorden. Ik mag het graag doen, een beetje toeren. Meestal op een doordeweekse dag. Heerlijk een beetje mijmeren en verhaallijntjes verzinnen, al hobbelend over het gras. En het resultaat is een glad groen veld. Toen we hier kwamen wonen zei een buurman: ‘De hagen strak en het gras vlak, dan is het altijd netjes!’ En dat principe hou ik nog steeds aan. We hebben voornamelijk gras en links en rechts wat andere beplanting. Deze stukken zijn mijn vrouws domein en vallen buiten mijn werkterrein. Mijn schoonvader zei ooit dat ik voor een niet boer best mooi gras had, een compliment uit agrarische hoek. Daar kan Den Haag nog een puntje aan zuigen. En we hebben gras maar geen gazon. Het eerste jaar dacht ik de paardenbloemen de baas te kunnen, maar die hoop heb ik laten lopen. Het is ook wel weer mooi, die gele dotten in het groen. Ondertussen zie ik de boer van hierachter en de hobbyboer aan onze voorkant druk in de weer met de kunstmeststrooier aan de tractor. Dan weet ik dat er zeker regen wordt verwacht vandaag of morgen. Ik leg de pen dus even neer en ga lekker een rondje toeren. Dan kunnen we hier ook glad, strak en netjes het paasweekend in. Er!k Grenzen opzoeken Voor het begin van dit verhaal ga ik ongeveer 35 jaar terug. Het speelt zich af in Ootmarsum op een voetbalkamp van de jeugd van VV Lemelerveld. Zo’n pak hem beet 50 losgelaten jongeren waren een paar dagen weg van huis. Ondanks dat de teugels een stuk losser waren dan thuis, waren er toch wel regels om het hele spul niet te laten ontsporen. Ook was te zien welke jongens er naast voeding ook opvoeding kregen. Op het moment dat er tijdens het eten het één en ander over tafel vloog was er een grens bereikt en ging ik staan en vroeg ik als leider: wie heeft dit gedaan. Ogenblikkelijk ging Brammetje staan met zijn pretoogjes en guitige koppie en zei met een grote grijns op zijn gezicht: Ikke! Nou Brammetje dat wordt corvee, probeerde ik met een stalen gezicht te zeggen. Want probeer met zo’n eerlijke muiter maar in jou rol te blijven. En ja, Brammetje hielp zonder morren mee om de bende op te ruimen. Brammetje werd Bram en de appel valt niet ver van de boom, want net zoals zijn vader Jaap gaat Bram hardlopen. Koffiehus de Kletsmajoor zet de deuren open voor de jaarlijkse stekjesmarkt Vrijdagmiddag 24 april is er weer stekjesmarkt bij Koffiehus de kletsmajoor. Tussen 14.30 uur en 16.30 uur kan er weer volop geruild worden! De markt wordt gehouden met gesloten beurs. Elkaar voorzien van mooie nieuwe stekjes en ervaringen uitwisselen is het doel van deze markt. Naast plantjes, stekjes en zaadjes zijn tuin- tijdschriften, potten, vazen en andere tuin gerelateerde artikelen ook welkom. Ook als je zelf niets te ruilen hebt ben je van harte welkom! En de (gratis) koffie staat klaar! Locatie: Koffiehus de Kletsmajoor, Kroonplein 26, Lemelerveld. Grenzen opzoeken doet Bram nog steeds en hoe, bij het extreme af. Een trailrun is leuk, een marathon is een uitdaging, maar je kunt ook gaan hardlopen tot je er letterlijk bij neervalt en kijken hoe ver je dan gekomen bent. Daarom schrijft Bram zich in voor de Dutch Backyard Ultra, als je met deze uitdaging ook nog denkt aan je medemens en hier een goed doel aanhangt dan ben je in mijn ogen echt een kanjer. Op vrijdagavond ging Bram van start om elk uur 6,706 km te gaan lopen en het volgende uur weer opnieuw en het uur daarna weer opnieuw, net zo lang tot het niet meer gaat. Deze afstand is prima te lopen in een uur tijd, maar in de resterende tijd die over is moet je rusten/eten/ verzorgen en als het uur om is moet je weer starten. De crewleden hebben Bram van alle kanten geholpen om hem in de benen te houden en hielden de supporters op de hoogte van de gang van zaken. En Bram werd gebombardeerd met aanmoedigende berichtjes. Uiteindelijk heeft Bram 22 rondes afgelegd, een bizarre afstand van bijna 150 km, dit is meer dan 3,5 marathon. Ik vind dit ongelofelijk dat dit mogelijk is. In zijn reactie na afloop staat te lezen: Beste mensen, allemaal bedankt voor alle support en ondersteuning in welke vorm dan ook!! In het bijzonder mijn lieftallige crew… Hierdoor hebben we samen een mooi bedrag voor KWF op kunnen halen. Ik ga nu snurken want ik ben totall los. De laatste twee rondes merkte ik al dat ik aan het zwalken was en dubbel zag. Dat werd in ronde 23 steeds erger waardoor ik besloten heb dat het genoeg was. Denk dat ik de laatste 6 uur toch te weinig heb binnengekregen..tis wat het is. Goed weekend nog allemaal!! Het is wat het is, het is wat het is!!!! Bram je wilt niet weten hoe trots wij op jou zijn en dat jij nog twee ronden op jou tandvlees kunt rondzwalken…… Ik hoop dat jij snel weer herstelt van deze uitdaging en met een voldaan gevoel kunt terugkijken op deze megaprestatie. Want jij mag hier echt heel trots op zijn.
6 Online Touch Home