HetBlaadje Nummer 2 Jaargang 19 Juli 2025 Pagina 7 huilen, want hij miste zijn eigen familie. Toen hij op bed moest liet hij zich huilend op de grond vallen. Het kostte veel moeite om hem tot bedaren te krijgen. Dit maakte nogal indruk op Hennie, die zelf ook nog kind was. Toen al deze mensen de boerderij van Hillechien en Geert Sassen waren gepasseerd kwam er op de laatste snik, vlak voor de vrede, nog een NSB-vrouw met haar 2 kinderen bij hun wonen. Dit was in opdracht van de bezetter. Haar man was gesneuveld op de Lüneburger Heide. Deze vrouw werd redelijk vriendelijk ontvangen. Hennie weet nog dat deze vrouw ook mee ging kijken in de straten, toen Sellingen bevrijd werd. Over deze vrouw werd géén pek met veren uitgestort, zoals dit in de grote steden wel gebeurde. Op 12 april 1945 werd Sellingen bevrijd. De dagen ervoor kon men te Sellingen de schoten van de gevechten in Ter Apel horen, Ter Apel werd al op 11 april bevrijd. Eerst kwamen de Belgen Sellingen binnen, daarna kwamen de Polen. De Belgen kwamen met open jeeps. Ze gingen zich melden op het gemeentehuis. Iemand van de gemeente nam ze mee naar de boerderij van Tees (tegenwoordig de Herberg). Daar hadden de Duitsers zich verzameld om zich over te geven. Hennie ziet het beeld van de soldaten met geweren, gericht op de Duitse soldaten, met hun handen in de nek, zo weer voor zich. De Polen kwamen aanrijden op “carriers”: een soort rupsvoertuigen. Ook reden ze in Canadese vrachtwagens. Eindelijk was er vrede! Men kon weer beginnen met de opbouw van Nederland. Helaas waren veel spullen nauwelijks voorradig. Goede Secretariaat: Vincent Mahieu ☎323288 Liesbeth van Dalen ☎322589 kleding werd schaars. Moeder Sassen had een zwarte jurk. Deze was aan de draagkant vaal geworden. De binnenkant bleek nog mooi zwart. De jurk is losgetornd en binnenstebuiten weer in elkaar gezet. Zo had Hillechien weer een mooie zwarte jurk. Hennie vertelt, dat vlak na de oorlog een familie Bos langere tijd in Sellingen verbleef. Ze waren vanuit het Zuiden overgekomen naar familie in Woldendorp. Tijdens gevechten was de brug bij de Waal opgeblazen en toen ze terug wilden, konden ze hun woonplaats Veghel niet bereiken. De familie was bekend in Sellingen, omdat dhr. Bos er had gewerkt als douanier. Ze klopten voor tijdelijke woonruimte aan bij Hennie haar ouders. Enkele leden van dit gezin woonden 6 weken in de voorkamer van fam. Sassen. Moeder Hillechien bleek in de oorlog regelmatig naar de Engelse radio te hebben geluisterd bij mensen in de Dorigweg, iets wat nu zo normaal is, was toen ten strengste verboden. De radio zat verstopt onder de vloer. Wubbe en Hennie trouwden in 1957 en kregen 3 kinderen, Hillie, Derk en Eeltje. Ze woonden kort na hun trouwen nog bij vader en moeder Sassen in. In 1958 verhuisden ze naar de Burgemeester Buiskoolweg en in de jaren ‘90 naar de Hassebergerweg, waar Hennie nu nog met veel plezier woont. Ze staat nog vol in het leven. Ze heeft een smartphone en staat veelvuldig in contact met de familie en vrienden. Ze gaat mee naar de Coop, bezoekt wekelijks de kerkdienst, gaat naar de vrouwenvereniging en koffieochtenden en de eetclub. Ze vindt het fijn dat er in ons dorp zoveel wordt georganiseerd voor de oudere mens. Dagelijks bestuur Dorpsvereniging Sellingen en Omstreken Voorzitter: Ledenadministratie: Mirjam van Ee Penningmeester: Mirjam van Ee Lid Dagelijks Bestuur:Susanne Bollin Rekeningnummer: NL29RABO03586.56.354 Ideeënbus: Coop Supermarkt Hier op de bank, vind ikmijn rust En zie hoe het zonlicht de bomen kust Ik volg de stralen, tot hoog in de lucht En denk aan die allerlaatste vlucht… Ter gelegenheid van de vliegramp op 24 april 2002, heeft de filmclub enige tijd geleden een bank geplaatst aan de Beetserwijk te Sellingen. Deze bank kijkt uit op de plek van het ongeval. In de rugleuning staat een gedicht, waarvan hierboven de 1e regels te lezen zijn. Ben je nieuwsgierig naar de rest van het gedicht? Zoek dan de bank eens op; deze is te bereiken via de Lageweg (einde weg links) of via de Zevenmeersveenweg, zowel lopend, fietsend of met de auto. Bijzonder is, dat de leden van de filmclub de nabestaanden van beide piloten bijeen hebben kunnen brengen bij de onthulling van deze bank. Dit bleek een waardevolle en helende ontmoeting, voor alle partijen. Op de herinneringsbank is, naast het gedicht, nu ook een QR-code te vinden, met een directe link naar de documentaire die over deze dramatische dag is gemaakt. De film is te zien d.m.v. deze code óf via het Youtube kanaal van Filmclub Sellingen. Op dit moment is de filmclub druk bezig met een korte film over Ter Borg. Deze zal te zien zijn tijdens de open monumentendagen op 13 en 14 september a.s. Ook wordt er druk gewerkt aan diverse andere projecten, zoals een documentaire over Jongensstad Westerwolde. Op de foto ziet u de leden van de filmclub, met op de achtergrond de oude directeurswoning van dit jongenskamp. Altijd het eerste nieuws over deze dynamische club? Volg Filmclub Sellingen dan op Facebook of Youtube.
8 Online Touch Home