15

HetBlaadje Nummer 3 Jaargang 19 Oktober 2025 Pagina 15 want dat had hĳ haar voor zĳn vertrek naar Java beloofd. Hĳ was 26 en zĳ 27, ze woonden aan de Leemdobben en Johannes ging werken op de melkfabriek in Laude op de kaasmakerĳ. Daar heeft hĳ 20 jaar gewerkt waarvan de laatste 8 jaar als chef van het kaaspakhuis. Helaas viel in 1970 het doek voor de melkfabriek, hĳ deed daar letterlĳk en figuurlĳk het licht uit. Hĳ hielp zĳn leidinggevende mee om alle voorraden te verkopen en alle inboedel op te ruimen. Gelukkig kon Johannes aan het werk op de AVEBE. “Alhoewel ze op dat moment geen werk hadden, hebben ze me toch aangenomen” verteld Johannes. Het duurde niet lang of hĳ was er volop aan het werk, totdat hĳ aan zĳn rug geopereerd moest worden. De arts in Groningen wilde hem afkeuren na de operatie, maar daar dacht Johannes anders over en sloeg het advies van de arts in de wind. Zo gauw het kon ging hĳ weer hele dagen aan het werk, later is hĳ halve dagen gaan werken en uiteindelĳk heeft hĳ daar vele jaren met plezier gewerkt. Daarnaast verbouwde hĳ op zĳn boerderĳ ook zelf aardappelen die hĳ afleverde aan diezelfde AVEBE. Ook had hĳ een paar varkens op stal om te mesten en een moestuin voor de verse groente. Op 1 december 1990 zĳn Johannes en Jantje naar het dorp Sellingen verhuisd, naar het huis waar Johannes nog steeds woont. Dit huis draagt de naam ‘Roemah Kami’, “Ons huis in het Maleis”, aldus Johannes. Ook achter dit huis ligt een groentetuin waarin hĳ dagelĳks aan het werk is, in februari/maart begint hĳ met doperwten waarna hĳ de bonen zaait en uiteindelĳk ook nog bonen oogst van hetzelfde stukje grond, heel efficiënt. Andĳvie, sla, soepgroenten, aardappels enz. er is van alles in deze moestuin te vinden. Alles wordt netjes verwerkt en in de diepvries bewaard. In zĳn jongere jaren maakte Johannes ook graag meubels van hout en heeft hĳ veel gevist. Het was en is oprecht een “bezige bĳ”. Helaas is zĳn lieve vrouw 5 jaar geleden overleden na een huwelĳk van 67 jaar. "Ik mis haar nog elke dag, ik kan niets meer overleggen, dit deden we altĳd, met alles." Het is fijn dat hĳ nog wel veel mensen om zich heen heeft, standaard op dinsdag een visje eten van de markt met kennissen en hĳ gaat graag naar Kamp de Beetse om daar te helpen en zĳn kennis te delen. Heel af en toe nemen kennissen hem nog mee om te gaan vissen. “Alles wordt dan voor me gedaan, ik hoef alleen maar aan de waterkant te gaan zitten en te gaan vissen, daar kan ik erg van genieten!” glundert Johannes. Gelukkig kan en mag Johannes nog autorĳden. Het was een heel gedoe, maar hĳ heeft zĳn rĳbewĳs opnieuw moeten halen op zĳn leeftĳd. Hĳ had op tĳd aan de bel getrokken omdat zĳn rĳbewĳs verliep en hĳ op zĳn leeftĳd een keuring moet ondergaan voor het verlengen. Helaas duurde het zo lang voor hĳ bericht kreeg dat zĳn rĳbewĳs ondertussen verliep. Er was geen pardon bĳ het CBR en hĳ moest zĳn rĳbewĳs opnieuw halen als hĳ nog wilde blĳven rĳden. Zo gezegd, zo gedaan. Johannes deed op zĳn DÉ FYSIOTHERAPIEPRAKTĲK BĲ U IN DE BUURT Foto: Johannes Vethuis 99ste opnieuw rĳexamen, het was een vervelende rit want de examinator zei de gehele tĳd niets. Uiteindelĳk gaf hĳ aan bĳ Johannes dat hĳ hem van geen enkele fout kon betichten, maar de uitslag gaf hĳ niet meteen, dat kwam een paar dagen later via het CBR. "Ik mag weer voor 5 jaar de weg op, op deze leeftĳd, moet je nagaan! Eigenlĳk is dat te gek op deze leeftĳd, maar goed ik mag weer rĳden en dat is fijn!" Fietsen gaat niet meer dus zĳn auto is hem lief. Zoals al duidelĳk is zit Johannes niet graag stil, zoals gezegd gaat hĳ regelmatig naar Kamp de Beetse om daar voorlichting te geven. Hĳ kan daar veel vertellen aan bezoekers. Er waren kortgeleden bezoekers die hem vroegen hoe oud hĳ was, op zĳn vraag hoe oud ze dachten dat hĳ was, gaven de dames 85 jaar als antwoord. Dat is toch een compliment op je 100ste! Tot voor kort las hĳ nog dagelĳks de krant zonder bril, echter heeft hĳ nu toch een bril, dat leest toch makkelĳker. Johannes staat nog midden in het leven en koestert de dagen. Hĳ heeft hulp in de huishouding en er wordt deels voor hem gekookt. “Ik mag niet meer naar boven of in de kelder komen van de dokter, dus dat doe ik dan ook niet”, ondertussen knipoogt hĳ betekenisvol. Ter Apel: Hoofdstraat 79 Sellingen: Veltkeweg 2 NieuwWeerdinge: Zetveld 111 www.trifysio.nl info@trifysio.nl 0599-582235 We hadden nog wel door kunnen schrĳven, want de verhalen waren nog lang niet op, maar we moesten het toch maar afronden. Wat een rĳkdom als je nog zo in het leven staat op 100-jarige leeftĳd. En Johannes kan het weten, want we leven tegenwoordig op een “Gouden eiland”, dat moeten we beseffen, blĳ mee zĳn en koesteren want Johannes maakte oprecht hele andere tĳden mee!

16 Online Touch Home