159

verdragen, in zachtmoedigheid de tegenwerkers op te voeden, of God hen geen berouw zou geven, en tot erkenning van de waarheid gekomen, nuchter wordend, zich zouden wenden tot de wil van Hem, uit de valstrik van de dooreen-werper die hen levend gevangen hield. Je kan het je haast niet voorstellen, maar destijds waren er in de gemeenten mensen, die door de tegenstander levend gevangen werden gehouden. Zij waren door een valstrik in zijn volmacht gekomen. Het gaat hier niet om ongelovigen, maar om gelovigen. Zij hadden al een relatie met God. Laten wij ons niet vergissen, dat er zich ook in onze tijd gelovigen kunnen bevinden in de valstrik van de boze, die hen levend gevangen houdt. Hoe kan je deze mensen dan herkennen? Dat is vrij eenvoudig, want hiervoor hoeven wij alleen maar de volgende verzen te lezen, 2 Timótheüs 2:14-3:9. En hoe moeten wij dan hiermee omgaan? Ook simpel, net als Paulus of zoals hij het Timotheüs heeft geleerd. vers 11 In de NBG is het woordje hele voor wapenrusting van God weggelaten. Toch denk ik dat Paulus niet voor niets het woordje hele heeft gebruikt, want er zullen in die tijd beslist ook broeders geweest zijn, die elke keer vergaten om de hele wapenrusting van God aan te trekken, in tegenstelling tot de soldaten, door wie hij werd omringd. Want wat zou het ontzettend dom geweest zijn van een soldaat als hij ten strijde trok zonder zijn schild mee te nemen, in een mum van tijd zou hij kassiewijle zijn geweest. Soldaten hoefden er echt niet over na te denken om al hun uitrustingsstukken aan te doen en uit eigen ervaring weet ik, hoe je er op getraind werd om als een soort automaat binnen een paar minuten in je volledige vechttenue aan te treden en dat ook nog terwijl je in een diepe slaap verzonken was. Er was geen enkel excuus als je te laat kwam, indien dit wel zo was, dan moest je de volgende morgen op rapport en voor straf het kazerneterrein in volledig vechttenue in looppas rondlopen. Als je geweer niet voor 100 % schoon en in orde was, mocht je het weekend niet naar huis. Lanterfanten was er niet bij en wat is dan de reden, dat wij als het om de geestelijke wapenrusting gaat maar een beetje lopen te suffen en keer op keer enkele stukken van onze wapenrusting vergeten aan te trekken en daardoor zo kwestbaar worden, dat wij er zelfs niet meer zonder hulp uit kunnen komen. 158

160 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication