201

Indien Timótheüs al zo vaak erop gewezen werd hoe hij het beste met het lijden van kwaad om kon gaan, dan is dit natuurlijk ook op ons van toepassing. Maar ja, weten wij ons wel soldaten van Christus Jezus of, zoals in de laatste tekst, een slaaf van de Kurios? Het probleem zit ‘m natuurlijk in het feit, dat wij noch soldaten noch slaven willen zijn, ook al zou dit zijn van Christus Jezus, onze Kurios, wij willen immers onszelf handhaven. De bereidheid om deze vorm van lijden te aanvaarden, kan dan ook alleen worden bewerkt door God, die Liefde is. Wij kunnen het liefhebben, zoals God, de Vader, dat doet, niet evenaren, omdat wij moeite hebben met het vrijwillig onderschikken aan het door Hem ingezette lijden. Ook zijn wij ons niet bewust, dat lijden met liefhebben te maken heeft, mogelijk wordt onze groei tot gerijpte man geremd, omdat wij ons geen raad weten met ons lijden. Bij het bekijken van de begrippen geduld, mildheid en het niet toerekenen van het kwade, kwam ik als vanzelf uit bij het hoofdstuk over de Liefde. God is Liefde! Deze tekst staat op vele posters, kaarten, auto’s enz. De ongelovige mens begrijpt er echter niets van, hij lacht erom en verwijst naar al het lijden in de wereld. Wij, als leden van het uitgeroepen Lichaam van Christus, hebben echter ook nog niet zoveel van dit lijden in het algemeen begrepen. Eigenlijk zouden wij van God is Liefde moeten maken: God is Lijden! Om voor onszelf duidelijk te maken, dat liefde en lijden niet tegenover elkaar staan, maar heel nauw met elkaar verbonden zijn, zou je zelfs kunnen zeggen, dat er geen liefde zonder lijden bestaat, zie: 200

202 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication