213

2 Corinthiërs 2:4 Paulus schreef de Corinthiërs in zware druk en met een beklemd hart en onder vele tranen; dit was echter niet om de Corinthiërs bedroefd te maken. 2 Timótheüs 1:4 Ook Timótheüs was herhaaldelijk in tranen. Hebreeën 5:7 Zelfs de Zoon van God heeft tranen geofferd onder luid geschreeuw. Het is beslist niet zo, dat wij niet zouden mogen huilen of het niet tot Abba, Vader, zouden mogen uitschreeuwen in ons lijden, mijn God, mijn God! Nergens zal je in het woord kunnen vinden, dat wij niet in snikken zouden mogen uitbarsten als wij denken aan onze dierbaren die ons ontvallen zijn, ook al zouden er vele jaren verstreken zijn. Ons hele verdere leven hier op aarde zullen wij het gemis van hen met ons meedragen en er in het dagelijks leven mee geconfronteerd blijven worden. Trouwens onze hele levensweg kan vervuld zijn met lijden door de omstandigheden waarin God ons heeft geplaatst. Eigenlijk is dit van toepassing op een ieder van ons. Het gaat er dan ook niet om welke soort of mate van lijden God elkeen van ons in genade schenkt of om de mate van verdriet, maar in hoeverre God ons geeft naar wat Paulus schrijft in Efeziërs 3:16-17: Opdat Hij jullie geve, naar de Rijkdom van Zijn Heerlijkheid, met kracht pal te staan door Zijn geest naar binnenin de innerlijke mens, opdat Christus door het geloof jullie harten nog meer bewone. Geworteld en gegrond in de Liefde, enz.. Is dat niet wat ons hart nodig heeft om steeds meer door Christus bewoond te worden, zodat wij niet aan het ons door God in genade geschonken lijden ten gronde gaan? Zo kan lijden tot genade worden en vreugde uitwerken! Het ingewikkelde bij ons is, dat wij lijden als kwaad of als een straf hebben gezien en in het meest gunstige geval als een tuchtiging van God. Sommige mensen hebben het nog moeilijker als ze kijken naar mensen, die volgens hen heel gelovig zijn geweest en toch pas na heel veel lijden gestorven zijn. Ze verwachten dat God degene die gelooft hiervoor zal belonen, niet alleen in het dagelijks leven, maar ook in het sterven. 212

214 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication