241

ongehoorzaamheid waarin je heel vaak automatisch vervalt, ook al wil je in gehoorzaamheid leven. Dat God dit van ons zou verwachten, zoals in die studie werd aangegeven, is een enorme misvatting, want alles is uit Hem en niets wat uit onszelf komt, is aangenaam voor de Here. Toehoorders en/of lezers zouden zelfs moedeloos kunnen worden omdat het, mogelijk ongewild, wettisch is en de gedachte zou kunnen oproepen dat zij weer niet hebben voldaan aan deze verwachting. In bijna alle 56 teksten waarin het woord verwachten of verwachting voorkomt, heeft het met onze toekomstige verwachting der Heerlijkheid te maken en nooit met een verwachting van Gods kant. Paulus gaat heus niet in tegen wat hij zelf geschreven heeft in Filippenzen 2:13, namelijk: want God is het die om zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt. Als God werkelijk iets van ons zou verwachten is het onlogisch dit op deze manier door Paulus te laten optekenen. Het is eigenlijk precies andersom want wat God, de Vader, van ons verwacht wordt eerst door Hemzelf in ons bewerkt. Danken is derhalve een gave van God en wordt veroorzaakt door het ons met vreugde bewust worden van de rijkdom van Zijn genade die ons geschonken is. Uit Efeze 1:15-17 blijkt dat Paulus zijn gebeden, naartoe wel hebbingen, heel anders inricht dan wij gewend zijn. Dit komt ook omdat wij vaak heel veel dingen nazeggen van wat wij horen van andere broeders. Wij hebben het niet direct vanuit Gods woord geleerd. Laten wij maar eens kijken: vers 15,16 Daarom houd ook ik, gehoord hebbend van jullie geloof in de Here Jezus en van jullie liefde tot al de heiligen, niet op te danken, vers 17 jullie in herinnering brengend in mijn gebeden, opdat de God van onze Here Jezus Christus, de Vader der Heerlijkheid, jullie geve een geest van wijsheid en onthulling in erkenning, op-(eenstapeling van) kennis, van Hem. 240

242 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication