8

Het duurde vanaf augustus tot half december 2007 eer de medici tot de ontdekking kwamen dat ik wel degelijk kanker had, dit in tegenspraak met wat zij eerst zeiden. Veel mensen hebben ons aangeraden de specialisten aan te pakken, maar wij zijn zo ‘gelovig’ eigenwijs dat wij wilden wachten tot God, de Vader, met de oplossing zou komen. De meesten vonden ons te laks, maar wij hebben hierin Gods hand ervaren en dat voelde veel geruster aan. Bovendien kregen wij al een aantal second opinions omdat zelfs een uroloog de afwijking in mijn prostaat niet kon vinden en het afdeed als ‘zijnde iets tussen de oren’. Maar toen ze er eenmaal achterkwamen gingen ze er echt voor, zodat mijn vrouw later onze behandeling als een voorkeurs- of erebehandeling omschreef, mede omdat een specialist z’n vrije middag opgaf om mij te kunnen onderzoeken. Het danken voor alles was echter nog niet over m’n lippen gekomen zodat ik begon te denken dat het toch een utopie moest zijn. Ik was daarom bereid correcties in mijn studies aan te brengen, want iets heeft verder ook geen waarde als het geen praktijk is in je eigen leven. Tot het moment dat ik middenin mijn vreselijkste hallucinaties even tot mijzelf kwam en God, de Vader, kon danken voor het lijden dat Hij mij toebedeeld had. Het werd mij ineens duidelijk dat ik met opvoedende genade te maken had en kon bedenken dat lijden genade is. Ja, dat het zelfs zou samenwerken ten goede en het niet opweegt tegen de Heerlijkheid die over mij geopenbaard zal worden. De blijdschap hierover was zo groot dat ik middenin de nacht opstond en op een briefje wat mijn vrouw voor 112 had klaargelegd voor een eventuele spoedopname, met trillende hand schreef dat Vader het toch gegeven had om ook voor dit lijden te danken. De hoeveelheid morfine en medicijnen stegen inmiddels met de dag en op een nacht kreeg ik bij de pijn die ik al had enorme hartkrampen. Dit bracht mij ertoe allebei de handen naar mijn hart te brengen. Ik kon gewoon niet meer en dacht dat het moment van overlijden daar was en stamelde in al mijn nood: Vader, ga Uw gang maar, ik heb er vrede mee.

9 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication