A.ta het al eena nat noailíitzot i,t, duven wij uL owb nog a.L eena vwt *d nwhzn net zen glud\zo!3L u.ttvlucht. DealLan dezL getuígLruí^ van z€n FETfKAÀiMfU{t]S -lzze-i t8,\ ovelwzging M u zie kbeoeíen i n g als lich a mel ijke e g ee stel ijke g engz i n g stera p ie. n Fe'r volledig relaas neerpenrten over ,,wat is ons eigenlijk overkömen" zou hier flaar onze bescheiden menino op z'n zachÍst uitgedrukt misplaatst zijn, daar dit meer zou gelijken op een med;sch verslag, waaÍvan de opstollilrg nieï in onze bèvoÈgdheid ligt en wët tíouwens slecht$ de indruk zou kunnen wekken bï de lezer : ,,schriiver is zeer mel zichzelÍ ingonomen", wat wijten koste van alles willen veÍnrijden. I In koÍïe trekken r tijdens één dor laatste (voor onszelÍ de laatsiel repeiities op 3 mei '1976 voor het Prov. Muziektornooi 1976, deden wij bij het laatste slotakkoord uit Bsídorfer-suilÈ íveÍplicht stuk lste divizie van G. Duijck) een plots€linge achterwaartse val van onze dirigserblok met als gevolg dat er een waterblaasjè in de hersenen gevormd openspringt, wat te vergelijken is met een l'rersenbloeding, en hersenaoeurysma heet. ïen gevoige van dit ongeval dienen wij twee heel ernstige hersenopeÍaries te Luik te ondergaan, gevolgd door een 9-maanden durende verpleging in het Akàdemisch Ziekenhuis te Gent. De tw€ede opeÍatie heefÍ volledige veÍlsmming van de linker ledematen tot gevolg. Na 9 maanden verzorging in het hospitaal slagen wij erin onszelf zelÍstandig, weze het zeer gebrekkig, te kunngn vÉrplaatsen, waarbii wij uit de kliniek worden ootslagen. Bii onze thuiskomst was één der eerste taken : even prober€n ol er nog iets uit onze trompet en bugel te halen was,.. wal werkglijk tot het meest onmuzikale behoorde ! | Na onszelÍ te hetrben opgelegd teÍug dageliiks een weinig te studeren, aanvankelijk slechts max. 5', daarna 1í tot tenslott€ weer 1 uur per dag, mérkten wij dat ,,de verioren embouchure" wel zeeí langzaam terugkwam; leren gaan was ook zeeÍ langzaam gevorderd. Na verdere kiresiteíapeutische thuisbehandeling meIken wij van dag tot dag onze verdete vooruitgang in de onderstë ledematen. Met de moed der wanhoop begaven wij ons op 5 januari 1978 toch weer eens naar de repetitie van onze harmonie te Gent/OostakkeÍ, waar hel ongeval zich voordeed. Waarschiinliik is het hierbii niet nodig een lekening t€ mak6n om aan te duiden .,hoe lastig en vermoeiend het was een ganse repeÍitie mee te werken als bugelspeler met slechts één intakte hand " ??... Zonder de zo nodige $eun van de línkse bovenarm en -hand. Nu na 1 1 1/2 laar weer te muzicaren gaat het reeds om at en toe de ,,conteÍ-!t" te pÍoducereo. zodat wij durven zeggeF de ,,non.pressingrÍiethod" noodgedwongen te hebben verwoÍven. Op 10 december '78 §peslden wí dan toch ,,veer onze eerste solo na ongeval, nml. in,,The Holy Ci1y" van Adams ; stilaan durven wij ook ree<is opstappen in muzikale wandelingen. Besluh, Wij hebben werkeiiik een zeer gunstige lichamelijke vooruitgang geboekt sinds wii w,eer muuikaal prakÍizeren. Men ontmoette teÍug vrienden rnet ' ,ie de kontaktbanden vlug weÍden hernieuwd en verder gezet wat in elk geval een geestelijke veÍbetering betekent in vergelijking met maanden hospitaal en thuis zittèn denken tussen vier muren l ,,wat loop ik hier nog te doen ?1". Door de muziek komt het gevoelsleven terus iil opbloei : men tracht steeds beter te spelen en tfacht het zo goed te dgen als voor hèï voorbije ongeval. HubetÍ Vercecke Aa"n. a,L onze l.ezPla : ZALIG ?A^SiÉËSÍ en AAIJGENA:I'IE FTESÏ'ÀGEN.I
11 Online Touch Home