38 Groen ‘Zo rooien we het wel.’ Dat moest er nog bij komen. Mijn hele leven ben ik er al trots op dat ik nog nooit geweld heb gebruikt, nog nooit heb ik een vinger naar iemand uitgestoken. Het gebroken geweertje – teken van geweldloosheid – droeg ik met overtuiging op mijn verweerde leren jas. Afgelopen week sloeg mijn gebruikelijke coulante houding echter om in verbijstering en woede. Ik zag een documentaire op televisie die toonde hoe onschuldige natuurliefhebbers werden aangevallen door een stelletje bruten van een bosbouwbedrijf. Ze hadden het lef om eeuwenoude eucalyptusbomen in Tasmanië zomaar tegen de vlakte te werken, alleen om de honger van de papierindustrie te stillen. Hectaren ongerepte natuur gingen verloren, paradijselijke gebieden werden veranderd in een woestenij. De lokale bevolking, die zich hiertegen verzette, werd geïntimideerd en gemolesteerd. In welke wereld leven wij? Is dan niets meer heilig? Waarom kunnen we niet wat meer respect opbrengen voor moeder aarde? Als die lui niet zo ver weg zouden wonen, dan... In de laatste vergadering van ons actiecomité ‘Geen blad voor de mond’ hebben we besloten dat we een daad moesten stellen. Aanstaande zaterdag om 15.00 uur in het stadspark gaat het gebeuren. Dan zullen we laten zien waar we voor staan. En niemand die ons tegenhoudt. Zijn ze nou helemaal belazerd! Wij zijn idealisten!
39 Online Touch Home