Een buurt die verandert Vijfendertig jaar is een lange periode. In die tijd verandert er veel, ook in Het Oude Buurtje. Herry noemt bijvoorbeeld de nieuwbouw op het voormalige terrein van de Jansoniusschool als een van de meest zichtbare veranderingen. Larissa kijkt vooral naar de veranderingen in het dagelijks leven. Toen zij 27 jaar geleden in de buurt kwam wonen, stond de achterdeur volgens haar vaak gewoon open. Een hek of slot was nauwelijks nodig. Dat vanzelfsprekende gevoel van veiligheid is volgens haar veranderd. De groeiende bedrijvigheid in en rond het centrum heeft daar volgens haar invloed op gehad. Sandra ziet daarnaast een bredere maatschappelijke ontwikkeling: mensen zijn individualistischer geworden. Het zijn observaties die laten zien dat ook Het Oude Buurtje niet stilstaat. De samenleving verandert, de omgeving verandert en nieuwe generaties bewoners brengen weer andere gewoonten en verwachtingen met zich mee. Toch noemen alle vier de oudbestuursleden opvallend genoeg vrijwel hetzelfde wanneer we vragen wat onze buurt zo bijzonder maakt. Saamhorigheid. Omzien naar elkaar. Betrokkenheid. Herry wijst daarnaast op de unieke ligging en het historische karakter. De Hoofdvaart, Raadhuislaan en Geniedijk vormen duidelijke grenzen. Binnen die grenzen liggen bijzondere plekken zoals de molen, het kerkje aan de Kruislaan en het Oude Raadhuis. De grote bomen, het groen en de afwisseling in woningen en bewoners maken de wijk volgens hem bijzonder. En wie de oude verhalen van Jan Wies leest en de historische foto’s bekijkt, ziet volgens Herry bijna Dik Trom weer door de buurt lopen. Ben omschrijft Het Oude Buurtje als prettig en gezellig wonen in een groene omgeving. Verschillende woorden, maar uiteindelijk dezelfde boodschap: Het Oude Buurtje is een plek met een eigen identiteit, waar mensen zich thuis voelen. Vrijwilligers maken het verschil Wat alle vier de oud-bestuursleden verbindt, is hun waardering voor de vrijwilligers die zich door de jaren heen hebben ingezet. Want een buurtvereniging bestaat niet vanzelf 35 jaar. Daarvoor zijn mensen nodig die plannen bedenken, activiteiten organiseren, de financiën beheren, contact onderhouden met bewoners en gemeente, en soms gewoon de handen uit de mouwen steken wanneer er tafels en stoelen moeten worden klaargezet. Sandra benadrukt dat een goede vereniging veel tijd en energie kost, maar ook veel meerwaarde oplevert. Larissa is vooral trots dat er nog altijd vrijwilligers zijn die de buurtvereniging in ere houden. En Herry? Die kijkt met tevredenheid naar wat er van het oorspronkelijke initiatief is geworden. Dat de vereniging nog steeds bestaat en actief is, met onder andere de drukbezochte jaarlijkse barbecue, vindt hij misschien wel het mooiste resultaat. “ Vriendelijkheid is niet kostbaar om weg te geven Ben Boskamp 18 ”
19 Online Touch Home