Bijna 40 graden en de kachel vol aan Op een zaterdagmiddag, op een afgelegen bergpas in Kirgizië, begaf een koelvloeistofslang het. Niet bepaald een plek waar je even de wegenwacht belt. De motor dreigde oververhit te raken en hulp was nergens te bekennen. De volgende dag kwam de redding uit onverwachte hoek. Een lokale monteur kwam met vrienden langs en wist een noodreparatie uit te voeren. Daarmee kon de truck in ieder geval weer rijden. Voor een definitieve reparatie moesten Petra en Tony echter helemaal naar een Volvo-werkplaats in Almaty, Kazachstan. En daarvoor moest de motor onderweg voldoende koel blijven. De oplossing: de verwarming in de cabine op de hoogste stand. Op zich geen probleem – ware het niet dat het buiten bijna 40 graden was. Terwijl buiten de hitte van de weg af sloeg, veranderde de cabine dus noodgedwongen in een rijdende sauna. Comfortabel was anders, maar ze bereikten Almaty. Daar werd de truck gerepareerd en kreeg hij meteen vier nieuwe banden. De rekening en de verloren tijd vormden een iets minder aangename herinnering aan het bezoek. Pech onderweg? Petra en Tony kunnen er inmiddels bijna een afzonderlijk reisverslag mee vullen. De expeditietruck brengt hen naar de mooiste plekken ter wereld, maar vraagt onderweg zo nu en dan ook nadrukkelijk om wat liefde en aandacht. Gastvrijheid in Centraal-Azië Gelukkig bestaat de reis uit veel meer dan grenzen en pechgevallen. Wat Petra en Tony vooral bijblijft van Centraal-Azië is de enorme gastvrijheid. Een uitnodiging voor een kopje thee kon zomaar eindigen in een complete maaltijd. Vrij overnachten was op veel plekken geen probleem en juist doordat ze zonder strak programma konden reizen, ontstonden onderweg de mooiste ontmoetingen. Dat veranderde behoorlijk toen ze China binnenreden. 40 China is veel meer georganiseerd en gereguleerd. Natuurgebieden zijn vaak omheind, routes liggen vast en bezoekers worden met shuttlebussen naar bezienswaardigheden gebracht. Voor twee reizigers die gewend zijn om met hun eigen truck op pad te gaan en aan het einde van de dag zelf een mooie overnachtingsplek uit te zoeken, is dat behoorlijk wennen. Soms voelt het alsof een deel van de vrijheid die hun reis zo bijzonder maakt plaats heeft gemaakt voor een strak geregisseerd programma. Er is ontzettend veel te zien, maar vaak wel op de manier en via de route die voor bezoekers is bepaald. Een land dat blijft verbazen Tegelijkertijd maakt China veel goed met zijn enorme culturele rijkdom. Van de oude stad Kashgar en eeuwenoude boeddhistische grotten tot delen van de Chinese Muur: bijna iedere etappe brengt weer iets compleet anders. Ook het landschap blijft veranderen. Woestijnen maken plaats voor bergen, waarna de weg weer verder voert over eindeloze hoogvlaktes. Via Xining reden Petra en Tony uiteindelijk naar Yushu. Officieel bevonden ze zich nog in de Chinese provincie Qinghai, maar om hen heen veranderde de wereld langzaam. Alles begon steeds meer Tibet te ademen. Steeds hoger, steeds meer Tibet Bij Mani Stone City liepen Petra en Tony tussen enorme muren van gegraveerde manistenen. Overal waren stoepa’s, gebedsmolens en wapperende gebedsvlaggen te zien. Monniken en mensen in traditionele kleding maakten het beeld compleet. Daarna ging de reis verder het Tibetaanse hoogland op. De truck moest opnieuw flink aan het werk. De route voerde over hoge bergpassen, waarvan de hoogste zelfs boven de 5.000 meter uitkwam. Yaks, kloosters, kleine nederzettingen en eindeloze hoogvlaktes bepaalden het landschap.
41 Online Touch Home