7

D e vorming van het rivierklei-landschap in de Liemers gaat terug tot ver voor de Romeinse tijd. Met grote regelmaat is dit gebied overstroomd door de toenmalige Rijnloop. Het door de rivier meegevoerde zand werd door de wind opgestoven tot zandduinen. De eerste boerenwoning werd indertijd gebouwd op zo’n stroomrug (rivierduin). Eromheen liggen voornamelijk zware komgronden, dit is moeilijk doorlaatbare klei op grof pleistoceen zand. Tussen de kleilagen komen blauwgrijze veen- of laklagen voor op een diepte van 60 à 100 cm. Dit is goed te zien op deze foto die onlangs is gemaakt tijdens het graven van de vijver. Door de eeuwen heen is het fijne zand vermengd met de kleideeltjes. De grondsoort die hierdoor ontstaat heet zavel. Het is vruchtbare, goed te bewerken, vochthoudende en doorwortelbare grond. Het merendeel van de landbouwgronden rondom de Horsterhof is rivierklei maar voor de boerderij en in de kassen liggen de ‘zandgronden’(zavel). Deze hoogteverschillen in het land zijn het uitgangspunt geweest voor het huidige logo van de Horsterhof. Oorspronkelijk heette de boerderij de Horsterkamp. “Horst” slaat op een verhevenheid van de bodem in een verder laaggelegen land en “kamp” komt van camp het Keltische woord voor toevluchtsoord. De eerste bewoner van de (toen nog houten) boerderij waarvan de naam bekend is, heette Gerardus Diesvelt. Hij trouwt in 1774 met Anna Bernardine van Essen. Zij overlijdt er in 1832, nadat ze drie keer weduwe is geworden en in totaal negen kinderen heeft gekregen, als ze ongeveer 82 jaar oud is. In 1932 heet het karrenspoor (nu Horsterstraat) Hubrechtsestraat naar de bewoners in die tijd. Na een ‘van Brandenburg’ werd de boerderij bewoond door de broers Frans en Jan Arts. In 1940 verkopen zij het pand met grond aan boer Knipping uit Groessen. De vrijgezelle Johan Smeenk (geboren in 1907) pachtte op dat moment de boerderij. Er waren 9 koeien, 7 à 8 varkens en een paar honderd kippen. Voor het ploegen van het land werd het paard van de gebroeders Arts ingezet. De broers maakten gebruik van de aanwezige ploeg op de boerderij. Ook werden er bieten en aardappels verbouwd en soms gerst (voor de kippen). De aardappels werden net als de melk op de boerderij verkocht. De melk ging ook naar de Carmiz, de "Coöperatieve Arnhemsche Melkinrichting en Zuivelfabriek", toen gevestigd aan de Westervoortsedijk in Arnhem. Het verhaal van de Horsterhof, 40 jaar biologische landbouw en 10 jaar Eline en Matthias Na het overlijden van Johan in 1981 koopt Anna van Oostwaard in 1982 de boerderij met bijbehorende grond. Hoewel de biologisch-dynamische landbouw indertijd nog vrij onbekend was, begon ze met deze manier van telen. De naam van de boerderij werd aangepast naar Horsterhof omdat Anna “hof”(= tuinderij) beter vond passen. De geteelde groente werd direct afgezet d.m.v. huisverkoop in het winkeltje. Daarnaast was Anna de eerste in Nederland die in 1984 met groenteabonnementen begon! In die tijd was het behoorlijk lastig om biologische groente aan de man te krijgen. Maar dit seizoensgebonden wekelijkse pakket biologische groente was vers, smaakvol en werd gewaardeerd! Het aantal afhaalpunten en deelnemers in Arnhem en omgeving nam dan ook gestaag toe. Anna vond het belangrijk om niet voor een anonieme markt te telen maar haar klanten te kennen. De (zuivel)klanten waren lid van de Vereniging Klantenkring Horsterhof en er waren verschillende werkgroepen actief. Hierdoor groeide ook de betrokkenheid en binding met het bedrijf. 7

8 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication