Op de Maas waar Bram Meerman strijd leverde As van laatste in Nederland levende ‘zwarte duivel’ uitgestrooid Tekst: Arie Booy Foto’s: Defensie Bram Meerman, de laatste in Nederland wonende ‘Zwarte duivel’, zoals de Duitsers hen noemden, is onlangs overleden. Zijn as is verstrooid op de Maas waar hij in de meidagen van 1940 verwoed strijd leverde met andere mariniers en soldaten van de landmacht. Bram Meerman maakte als twintiger deel uit van de ‘Zwarte duivels’. Die bijnaam gaven de Duitsers de in donkerblauwe uniformjassen geklede mariniers. ,,Naar de Maasbruggen moesten we”, vertelde Meerman enkele jaren geleden over het begin van de oorlog. ,,We liepen naar de voet van de brug. Waar ze zaten weet ik niet precies, maar toen die moffen begonnen te schieten waren mijn maten aan de kant van het water als eersten aan de beurt. We doken weg en vuurden terug.” De wapens van de mariniers waren verouderd. Meerman: ,,Het was doorhalen, één keer schieten en weer doorhalen. De moffen hadden modern wapentuig. Zij vuurden - ratatatatatat!” Na vier dagen strijd moesten de mariniers zich gewonnen geven omdat Nederland capituleerde. Meerman overleed van de zomer op 98-jarige leeftijd. Zijn as is onlangs verstrooid door oud-mariniers op de Maas. Verstrooiing Dat gebeurde vanuit een sloep van de Dutch Marines Rowing Challenge. Jan van de Werken van de DMRC doet verslag van de voorgeschiedenis: ,,Van de zomer werd ik als voorzitter van de DMRC geïnformeerd dat de heer Meerman was overleden en dat hij de laatste in Nederland levende ‘Zwarte Duivel’ was. Ik heb vervolgens contact gelegd met de Commandant van het Korps Mariniers en de familie Meerman. Vanuit het Korps kreeg ik de bevestiging dat dit inderdaad zo was en zij wilden, indien de familie daar prijs op stelde, iets doen rondom as verstrooiing of enig ander ceremonieel.” ,,Ik heb de familie uitgelegd wie we zijn, waarvoor we roeien en dat we in Rotterdam roeien met een sloep genaamd de ‘Zwarte Duivels’ als eerbetoon aan de mariniers die bij de Maasbruggen gevochten hebben dus ook aan hun vader. De familie heeft eigenlijk nooit geweten dat hij één van de Helden van Rotterdam was omdat hij daar niet over sprak. Daar zijn ze pas later bij toeval achter gekomen.” Van de Werken vervolgt: ,,De familie voelde zich vereerd en gaf aan dat ze graag zijn as bij de Maasbruggen uit wilden strooien op de locatie waar hij de Duitsers heeft tegen gehouden. In overleg met de VGkaz hebben we afgesproken dat DMRC het water gedeelte voor onze rekening zouden nemen en het Korps het landgedeelte op het Noordereiland.” ,,Op de dag zelf is de familie ontvangen in de VGkaz en heeft daar een lunch genoten. Twee zoons van de heer Meerman zijn in de sloep de ‘Zwarte Duivels’ meegegaan en met vijf sloepen roeiden we naar de locatie op het Noordereiland. Jan ten Hove, commandant VGkaz en Peter Berkcx hielden een toespraak en na het signaal taptoe werd de as door de familie uitgestrooid.’’ Bram Meerman. 10 ,,Vervolgens roeiden wij terug naar de Admiraliteitskade. Terwijl wij de Willemsbrug, vervanger van de Maasbruggen, passeerden, ontstaken 20 jongeren flares met witte en groene vlammen als eerbetoon van de stad Rotterdam aan de overleden marinier Meerman.”
11 Online Touch Home