INTERNATIONAL JUSTICE MISSION S ‘Waarom mogen we bij terrorisme wel eerder ingrijpen, en hier niet?’ oms komen de juiste mensen op precies de juiste plek bij elkaar. Zo ook op 20 januari, toen Kamerleden Mirjam Bikker (ChristenUnie), Tijs van den Brink (CDA) en Diederik Boomsma (JA21) gezamenlijk de première van ‘Streaming Hell’ bezochten. Deze film belicht de wereld van misbruik van Filipijnse kinderen. Achter dit misbruik zitten veel Nederlandse mannen; zij betalen ervoor en regisseren het. “We waren diep onder de indruk,” zegt Van den Brink. Bikker herinnert zich het gezamenlijke besluit dat die avond volgde: “We zeiden tegen elkaar: volgens mij is de hele Kamer hier gruwelijk op tegen. Dit moeten we samen bekijken en bespreken, met experts erbij. Wat kunnen we beter doen?” DE WERELD MOET DIT ZIEN Daarom zitten we vandaag hier: in de filmzaal van de Tweede Kamer. Kamerleden en beleidsmedewerkers van onder meer VVD en GroenLinks-PvdA zijn aanwezig. Tijdens de vertoning van de documentaire is het muisstil. Eén uitspraak blijft vooral hangen. Maranatha Praise Ladringan, advocaat bij IJM Filipijnen, richt zich rechtstreeks tot beleidsmakers en bedrijven. In haar stem klinkt emotie als ze zegt: “De wereld moet zien dat dit echte levens zijn die worden beïnvloed door onze keuzes. Onze beslissingen – niet alleen die van daders aan de vraagzijde, maar ook van bedrijven, technologiebedrijven en financiële instellingen – hebben invloed op hoe deze kinderen worden uitgebuit en geschaad. Niets doen is óók iets doen.” NIET WEGKIJKEN Die woorden zetten de toon voor het rondetafelgesprek dat volgt, met experts van IJM, het Openbaar Ministerie, de politie en de Autoriteit Online Terroristisch en Kinderpornografisch Materiaal (ATKM). Voorzitter Joost Eerdmans (JA21) noemt de documentaire ‘indrukwekkend en heftig om te zien’. Van den Brink doet een duidelijke oproep aan de experts: “Help ons alsjeblieft met wat wij wettelijk zouden moeten doen.” Bikker vult aan: “Het is goed dat de Kamer vandaag niet wegkijkt, maar de pijnlijke waarheid onder ogen ziet.” Jasmijn Kuisch, medewerker advocacy bij IJM, schetst de realiteit waar het hier over gaat. “Cassie was 12 toen zij voor een webcam werd gezet om op aanvraag seksuele handelingen te verrichten. Maarko was 7 toen hij zijn jongere zusje moest ophalen, omdat de kijker aan de andere kant van de wereld nog niet genoeg had gezien. Dit alles kostte de ‘kijker’ omgerekend zo’n 25 euro.” VERDWENEN BEWIJS Linda van den Oever, landelijk officier van justitie kinderporno en transnationaal kindermisbruik, noemt het ‘intens schrijnend dat deze kinderen in hun eigen veilige omgeving zo ontzettend hard en schandelijk misbruikt worden’. “Dit is zo heftig dat je misschien liever je vingers in de oren stopt. Niemand wil weten dat kinderen zo misbruikt worden. Maar we mogen niet wegkijken. Het zijn immers onze mannen die dit doen.” Volgens cijfers van het WODC gaat het jaarlijks om circa 20.000 Nederlandse mannen. Opsporing blijkt extreem lastig. Het misbruik vindt vaak live plaats via platforms als Facebook en Skype. Zodra de stream stopt, is ook het bewijsmateriaal verdwenen. Van den Oever: “Het klinkt misschien gek, maar we zijn blij als we beeldmateriaal vinden. Dan hebben we tenminste bewijs.” INTERNATIONALE SAMENWERKING In de Filipijnen alleen al worden naar schatting jaarlijks een half miljoen kinderen op deze manier misbruikt, stelt Van den Oever. “Dat cijfer is al niet eens te bevatten. En zeker niet als je be‘Ze was twaalf toen ze voor een webcam werd gezet’ Carolien Monster (politie), Linda van den Oever (openbaar ministerie) en Jasmijn Kuisch (IJM). 10
11 Online Touch Home