De zee in mijn hoofd Ik ben aan het werk op een flexwerkplek, in plaats van thuis in mijn praktijkruimte. Ik zit naast het raam, de muziek staat aan, ik hoor het via de box ver boven mij. Vlak bij me praten mensen, wordt een kopje neergezet en gaat een telefoon over. Op de laptop werk ik herinneringen van lang geleden uit, ervaringen die een plekje in het boek krijgen. ‘O ja, zo voelde dat toen. Goed dat ik het heb opgeschreven, want ik was het vergeten.’ Ik lees wat mij zo in de weg zat en wat mij toen hielp. Het leren omgaan met tinnitus is niet vanzelf gegaan. Evenmin is acceptatie een vast punt, een eindbestemming. Het blijft een aandachtig proces, omdat het geluid er altijd is. Soms val ik terug in zelfmedelijden of onbegrip. Waarom nu weer zo luid? Ik kom erachter dat ook dat ‘hoort’ bij tinnitus. “Gaat jouw boek over tinnitus?” vroegen mensen mij nadat mijn eerste boek was verschenen. “Nee,” antwoordde ik. “Het boek gaat over de ziekte van Ménière, het is een handreiking hoe je omgaat met deze ziekte waar geen behandeling voor is. Hoofdstuk 2 gaat wel over tinnitus in relatie tot Ménière.” Jaren later, bij mijn tweede boek, krijg ik deze vraag weer: “Gaat jouw boek over tinnitus? Daar weet jij zoveel van, je geeft er zelfs presentaties en gastlessen over.” “Nee, mijn tweede boek gaat over de ervaringen met evenwicht in je lijf. Wat is het evenwicht, hoe werkt het? We hebben er dagelijks mee te maken en toch weten we er heel weinig over. Ik wil een compleet verhaal maken in duidelijke, leesbare taal zodat het voor veel mensen te begrijpen is. En niet alleen voor de mensen die daarmee problemen hebben.” Nadat ik de tinnitusvraag meerdere keren had gekregen, werd ik nieuwsgierig. Wat kan ik over tinnitus vertellen wat nog niet eerder met mensen is gedeeld? Of is het juist goed als er veel verschillende informatie over tinnitus beschikbaar is? Hoe zou ik dat uitleggen en aanpakken? En ik kom hierop uit: een verhaal over tinnitus is een verhaal over mijn eigen geluid. Hoe is dat begonnen en waar liep ik tegenaan? Vervolgens gaat het over de weg naar acceptatie. De zee in mijn hoofd Ik ben begonnen in een leeg schrift. Alle ervaringen die ik in andere schriften en dagboeken heb genoteerd – ik heb er heel wat over geschreven op verschillende momenten – schreef ik met vulpen over. 11
8 Online Touch Home