Ook de geschiedenis van het Armeense volk is een kruisweg. Eeuwenlang heeft ons volk gestreden voor zijn geloof en zijn identiteit. Aan de vooravond van de Slag bij Avarayr werden de woorden van onze voorouders het fundament van ons voortbestaan: “Niemand kan ons scheiden van ons geloof, noch het zwaard, noch het vuur…” Dankzij dit geloof heeft ons volk zijn kruis kunnen dragen en de hoop nooit verloren. De heilige Gregorius van Tatev leert dat de vier armen van het kruis de vier grote gaven van God symboliseren: de bovenste arm wijst op de opening van het Koninkrijk der hemelen, de onderste op de overwinning op de hel, de rechter op de uitdeling van Gods genadegaven, en de linker op de vergeving van de zonden. Tegelijkertijd herinnert het kruis ons aan Gods macht, Zijn oneindige liefde, Zijn geduld en Zijn uiteindelijke overwinning. De Heer leert ons ook dat niet elk lijden een straf is. Toen de leerlingen Hem vroegen naar de man die blind geboren was, antwoordde Jezus: “‘Hij niet en zijn ouders ook niet,’ was het antwoord van Jezus, ‘maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden.” (Johannes 9:3). Vervolgens richtte Hij Zich tot ons allen met de woorden: “Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en Mij volgen.” (Lucas 9:23). Dat betekent dat een gelovige niet wegvlucht voor moeilijkheden, maar deze met Gods hulp omvormt tot een weg van geestelijke groei en overwinning. Een christen is een geestelijke soldaat. Hij verheugt zich niet in de strijd zelf, maar in de overwinning die hij met Gods hulp behaalt op de zonde en het kwaad. Dan kan hij samen met de apostel Paulus zeggen: “Maar ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden.” (2 Timoteüs 4:7). 8 Khorhurd
9 Online Touch Home