SPORT CENTRAAL blijven. Ik ben nog steeds dat ijdele mannetje hè ook al zit ik in een rolstoel. Wat bedoel je met jouw laatste opmerking? Mijn ijdelheid heeft ook te maken met willen winnen. Doordat ik mijn hele leven al intensief heb gesport, wil ik altijd de beste zijn. Het ongeval en verliezen staan voor mij gelijk aan elkaar. Maar weet je, ik zit nog in de wedstrijd, want Joeri is er nog steeds. Ik ben sterker dan een dwarslaesie, want door het ongeval ben ik sterker geworden. Sterker door de dagelijkse training die je doet? Wanneer je in een rolstoel zit, moet je iedere dag met je conditie bezig zijn. Als gevolg van de dwarslaesie heb ik spasmen in mijn benen en dat veroorzaakt trillende benen en verkrampingen. Dat kost heel veel energie. Om de spasmen enigszins onder controle te houden, moet ik dus dagelijks rekken en strekken, zodat mijn spieren soepel blijven. Het afgelopen jaar heb ik veel last gehad van een buikblessure, waardoor alles wat ik wil nog meer moeite kost. Eigenlijk is het leven door een rolstoel moeilijker geworden, omdat alles gepland moet worden. De meest simpele dingen leveren strijd op. Ik ben sterker geworden, omdat ik iedere dag weer de strijd aanga waardoor ik soms een overwinning behaal en de andere keer teleurstelling incasseer. Had jij voor het ongeval geen strijd in je leven? Als ik iets geleerd heb van het ongeval dan is het wel dat ik vóór mijn achtentwintigste geen tegenslag heb gehad. Ik was een verwend rotjong. Alles ging mij voor de wind, ik zag er goed uit, was een hippe gozer, had succes bij de meiden, was de clown van mijn vriendengroep en zette de wereld op z’n kop. Ik was een boefje en koos LETSELSCHADE 16 NEWS Joeri van Liere de makkelijke weg om mijn doelen te behalen. Dus nee, ik wist niet wat het betekende om strijd te moeten leveren in het leven. Ben je daardoor veranderd? Ik ben hetzelfde boefje als toen, maar dan eentje met meer doorzettingsvermogen. Door het ongeval kijk ik wel anders naar de wereld en de wereld kijkt anders naar mij. Daar heb ik zeker moeite mee gehad. Ik heb vaak het gevoel, omdat ik in een rolstoel zit, dat ik niet voor vol word aangezien. Ik was altijd het mannetje en nu word ik gezien als iemand die gehandicapt is. Dat is voor het ijdele jongetje in mij lastig te verkroppen. In dat opzicht ben ik mentaal wel veranderd, want omdat ik de wereld wil laten zien dat ik een winnaar ben, geef ik de strijd niet op. Mijn leven is sinds het ongeval 180° gedraaid en ik ben de moeilijke weg ingeslagen. Ik kan mezelf redden en dat maakt me ook trots. Jouw doorzettingsvermogen heeft je ook een plekje in het paralympisch rolstoelbasket balteam opgeleverd. Een leven zonder sporten lijkt me niets voor jou? Nee, zeker niet, ik hou van sport. Motorcross blijft voor mij de mooiste sport. Ik was toen jong en onbezonnen. In die tijd was het leven een feest. Zeker in vergelijking met de afgelopen vier jaar waarbij we als team keihard hebben getraind voor de Paralympische Spelen in Parijs. Het was niet ons beste toernooi en dat betekent dat de pijlen zijn gericht op de Paralympische Spelen in Los Angeles in 2028. Binnen een teamsport geldt dat je je iedere keer weer moet bewijzen om een plek binnen het team te kunnen behouden. Met mijn bewijsdrang zit het wel goed. De komende vier jaar zal dat wederom een prominente rol spelen in mijn leven. Is er iets in jouw leven dat tegenwicht biedt aan alle strijd die je levert? In 2024 is mijn dochtertje geboren en zij biedt tegenwicht aan alles. Als ik bij haar ben, valt alle druk weg. Voor mij is die ervaring goud waard. In de komende periode ga ik mij meer focussen op mijn gezin, want voor haar wil ik vanzelfsprekend een toffe pa zijn. Joeri met dochter Gigi
17 Online Touch Home