VERKEERSANGST CENTRAAL In het begin namen de klachten van Angeline niet af, maar zelfs toe. Ze kreeg weer veel nachtmerries en angstaanvallen. “Als ik thuiskwam merkte ik: ‘oei, dit was wel heftig’. Ruud stelde mij dan gerust: dat is normaal. Hij heeft natuurlijk dagelijks te maken met verkeersslachtoffers en noemde voorbeelden van andere mensen die hij had geholpen om van hun verkeersangst af te komen. Hij legde uit dat als ik weer een normaal leven wilde leiden, ik de confrontatie moest aangaan met mijn angsten. Dat was niet gemakkelijk, maar mede door het enthousiasme van Ruud bleef ik gemotiveerd. Zeker toen ik na een paar weken echt ging merken dat het steeds beter ging. Ik werd rustiger en ging mij beter voelen.” In de auto Een volgende fase van het traject was om Angeline te laten wennen aan het autorijden, want ze wilde graag haar rijbewijs halen. “Eerst zijn we in de auto gaan zitten en legde hij uit hoe alles werkte. Daarna ging hij rijden, terwijl ik ernaast zat. En vervolgens mocht ik rijden, op een parkeerplaats. In kleine stapjes, steeds met één of twee weken ertussen. Zo raakte ik langzaam gewend aan de auto. Ik ben nu zover dat ik aan rijlessen kan beginnen. Ook daar helpt Ruud mij bij, door mijn rijinstructeur te vertellen over mijn achtergrond en de vorderingen die we samen hebben gemaakt. Zo weet de instructeur waar ze rekening mee kan houden en hoe zij ermee moet omgaan als ik bang word.” Basis gelegd Het begeleidingstraject van RaNed is kort geleden afgerond. Het duurde in totaal 25 weken. De klachten van Angeline zijn nog niet helemaal verdwenen, maar ze zijn wel veel minder geworden. “We hebben een basis gelegd. Ik durf weer naar buiten te gaan en naar de stad te gaan. Ik ben ook klaar om rijlessen te gaan oppakken. Fietsen doe ik waarschijnlijk nooit meer, dat vind ik veel te eng. Ik zou wel willen dat mijn angst helemaal verdwijnt, maar ik weet niet of dat haalbaar is. De toekomst zal het leren.” Angeline weet ook dat ze moet oppassen dat ze niet terugvalt in haar oude patroon. “Soms voel ik me vrijer, maar dan juist weer veel slechter. Dan is het verleidelijk om weer langere tijd binnen te blijven. Ruud heeft erop gehamerd: ‘je moet nog wel stapjes blijven zetten. Als je dat niet doet, dan loop je het risico dat je terugzakt in je isolement en dan ben je weer terug bij af. Dat pak ik ook op. Ik maak dagelijks een wandeling of doe een boodschap. Ik heb soms nog wel nachtmerries, maar het is draaglijk.” Progressie Ze kijkt met een goed gevoel terug op de begeleiding van RaNed. “Zonder Ruud had ik deze vooruitgang niet kunnen behalen. Hij wist heel goed hoe hij mij kon helpen en hield daarbij mijn grenzen goed in de gaten. Hij ging daar nooit te ver overheen. Daarnaast was hij niet alleen heel begripvol maar ook altijd heel enthousiast. Je merkt dat hij zijn werk leuk vindt en dat hij mij graag wilde helpen. Dat werkte aanstekelijk en motiverend. Als ik terugdenk aan toen wij begonnen, hebben we enorme progressie geboekt. Ik heb daardoor veel van mijn verloren vrijheid terugveroverd en kan daarmee weer verder. Daar ben ik heel blij mee.” *Op verzoek van de geïnterviewde is een gefingeerde naam gebruikt. LETSELSCHADE 20 NEWS
21 Online Touch Home