oog voor mensen in een rolstoel, omdat ik mij er niet bewust van was. Juist door het ongeval van Nandir realiseerde ik mij pas dat er weinig verhalen worden verteld over het leven in een rolstoel. Hoe vaak zie je in een film iemand in een rolstoel? Kennelijk is dat niet iets wat vanzelfsprekend is binnen onze samenleving. Dat zette mij aan het denken en uiteindelijk leidde dat tot Wheelie.” Het verhaal van Nandir Het leven van haar broer Nandir en het ongeval dat plaatsvond in december 2016, staat deels centraal in de film. Hoewel het niet zijn verhaal is, was ook Nandir was ten tijde van het ongeval een jonge gozer van 21 jaar die naar Thailand afreisde. Na een feestelijke avond stapte hij dronken op de scooter en reed vervolgens tegen een muur. Nandir: “Na het ongeval heb ik eerst in Thailand een maand in het ziekenhuis gelegen, voordat ik terug naar Nederland werd vervoerd. Ondanks dat ik wel wist dat het mis was, gaven de Thaise artsen hierover geen informatie. Later, toen ik al in revalidatiecentrum Hoogstraat in Utrecht verbleef, werd mij verteld dat ik een complete dwarslaesie heb. Met dit bericht waren ook meteen alle kansen op lopen vervlogen en dat was voor mij goed.” Zou je kunnen uitleggen wat je bedoelt als je zegt: ‘dat was voor mij goed’? “Het was vooral de duidelijkheid die goed was. In de jaren die volgde merkte ik zelf dat het niet kunnen lopen voor mij het minst erge was aan een dwarslaesie.” In de film wordt ook aandacht besteed aan andere kwalen die gepaard gaan met een dwarslaesie, zoals incontinentie, spasmen, seksu aliteit. Vind je het belangrijk dat deze onderwerpen in de film aan bod komen? “Jazeker, want vaak zijn die andere kwalen helemaal niet bekend, terwijl die wel een veel grotere rol spelen in het leven. Tuurlijk is het vervelend dat ik geen trap kan lopen, maar een slechte LETSELSCHADE 8 NEWS doorbloeding of temperatuurregulatie zorgt voor dagelijkse problemen waar geen oplossing voor is. Dat is veel vervelender om mee om te leren gaan.” ‘Een dwarslaesie is niet het einde van de wereld’ Het leven is mooi In de film zegt een meisje in een club tegen Reza dat ze het bewondert dat hij daar is, want als zij in een rolstoel zou zitten zou ze waarschijnlijk zelfmoord plegen. Hoe reëel is het dat er zo’n opmerking wordt gemaakt? “Heel reëel, mensen zijn zich niet altijd bewust hoe pijnlijk het is wat ze soms te zeggen hebben. De scene uit de club is mij overkomen. En daarmee zegt iemand dus eigenlijk tegen je: ‘ik ben liever dood, dan dat ik jouw leven zou hebben.’ Dat is nogal wat. En het klopt niet eens, want ik heb een tof leven.” Vóór het ongeval was je vooral van het chillen en feesten en was je niet echt bezig met je toekomst. Heeft het ongeval hierin iets veranderd? “Ik was bijna dood door de impact van het ongeval. Dat besef was de aanleiding om te onderzoeken of ik dromen zou kunnen waarmaken. Aanvankelijk wilde ik de kant op van het eventmanagement en dan met name het bedenken van concepten. Gelukkig
9 Online Touch Home