NIET AANGEBOREN HERSENLETSEL in een gezelschap ervaart. Het voelt voor hem alsof hij in een toneelstuk staat, in de ogen van anderen is hij erbij, maar voor zichzelf speelt hij in een andere wereld. Wat voor hem ook veranderd is, is de manier van dromen. Sinds het ongeval ervaart hij zijn dromen als realistischer. Soms twijfelt hij of het echt alleen een droom was of dat de gebeurtenis in het verleden echt heeft plaatsgevonden. Het kost hem veel energie en inzet om de dagelijkse informatiestroom te filteren. En waar hij vroeger ‘twee rechterhanden’ had en alles kon maken, verliest hij nu zijn geduld als zijn motoriek hem in de steek laat bij een simpele klus. Lichtpuntjes in de stilte Ondanks de boosheid en het verdriet over hoe zijn leven is veranderd, vindt René ook nieuwe wegen. Samen met dorpsgenoten werkte hij aan het herstel van de preekstoel en de stilteruimte in de plaatselijke Nederlands Hervormde kerk. Het geeft hem voldoening om iets tastbaars na te laten. Ook al is zijn oude passie voor fotografie en massage naar de achtergrond verdwenen. Een bijzondere erfenis Tijdens de revalidatie moest hij praten over zijn gevoelens, maar dit lukte hem niet goed. Hij kreeg toen het advies om op een andere manier zijn gevoelens te uiten. Tot zijn verrassing kwamen de woorden in de vorm van gedichten. Vaak in de stilte van de nacht. Hij besloot ze op te schrijven. Het gedicht ‘weer zijn wie ik was’, is het eerste gedicht dat ik van hem las en veel indruk op mij maakte. Het beschrijft bijvoorbeeld het niet meer kunnen ruiken van de geur van je partner na het douchen. In het klein geeft dit een groot gemis aan. Nadien bleek hij nog meer gedichten te hebben gemaakt, die op haast kunstzinnige wijze woorden geven aan een ontregelende gebeurtenis met alle gevolgen. En het bijzondere is dat hij deze vorm van ‘in gedicht vertellen’ alleen in de eerste periode na zijn ongeval kon. Hoe bijzonder werkt een brein….. Advertenties
24 Online Touch Home