INCLUSIVITEIT drie dingen gebeuren: • Beschikbaarheid van passende programma’s: er moeten voldoende sociaal maatschappelijke revalidatie trajecten zijn, specifiek gericht op mensen met een dwarslaesie. • Betere signalering en doorverwijzing: zorgprofessionals moeten herkennen wanneer iemand vastloopt en actief doorverwijzen. • Ondersteuning richting gemeenten: Mensen moeten geholpen worden bij het aanvragen van financiering, bijvoorbeeld met aanbevelingsbrieven en begeleiding. “Je kunt niet verwachten dat iemand dit allemaal zelf regelt. Die heeft net een levensveranderende gebeurtenis meegemaakt”, vindt Boeren Kleine stappen, groot verschil De ambitie van Boeren is duidelijk: voorkomen dat mensen jarenlang vastzitten in het ‘zwarte gat’. Hij vindt dat de aanpak realistisch moet blijven. “We moeten groot denken, maar klein beginnen. Niet meteen het hele systeem veranderen, maar starten met een gerichte groep en laten zien dat het werkt.” Door successen zichtbaar te maken, neemt de bekendheid toe en ontstaat draagvlak bij zorginstellingen, gemeenten en beleidsmakers. Advertentie Boeren. “Het is onbekendheid met de complexiteit van een dwarslaesie én met het bestaan van dit soort programma’s. Daarnaast is het voor mensen zelf lastig om hulp te vragen voor iets wat ze nog niet kennen.” Wat is er nodig? Om meer mensen een sociaal maatschappelijk revalidatieprogramma te laten volgen moeten er volgens Boeren
36 Online Touch Home