BEENAMPUTATIE deze keer is Elma duidelijk: de koker zit te veel in haar knieholte als ze haar been buigt en haar knie zit niet helemaal prettig in de koker. Bovendien voelt het een beetje alsof ze naar voren leunt. Hans schaaft wat aan de koker, sleutelt aan de prothese en na een aantal keren proeflopen, zegt Elma: ‘Ja, zo zit hij lekker.’ Blij met de amputatie ‘Ik ben nog steeds blij met de amputatie’, zegt Elma. ‘Ik heb weleens gehad dat ik een hele dag met iemand op stap was geweest die niet wist dat ik een prothese had. Toen we thuiskwamen vroeg ze me of ik m’n schoenen binnen uit wilde doen. “Dat kan ik niet,” antwoordde ik, “want ik heb een prothese dus dan moet ik m’n halve been afdoen.” Ik m’n broek omhoog om de prothese te laten zien. “Ach meisje, wat erg”, was haar reactie. Maar zo zie ik het helemaal niet. Ik kan veel meer dan vóór mijn amputatie en pijn heb ik nu alleen als ik teveel loop. Dan krijg ik fantoompijn. Ik wandel veel en met Hans heb ik een weddenschap dat we samen de wandeleditie van de Dam tot Damloop gaan doen. Natuurlijk zijn er ook momenten dat ik er niet blij mee ben. Als ik bijvoorbeeld ‘s avonds mijn prothese af heb gedaan en op de bank zit, dan kan ik niet zomaar even snel opstaan. Dat vind ik vervelend, heb ik echt last van. Fietsen kan ik niet en ik zou graag willen rennen en zwemmen mét een prothese.’ Revalidatiearts ‘Als je dat echt wilt’, zegt Hans, ‘dan vind ik dat we dat bij de volgende afspraak met de revalidatiearts moeten bespreken. Een sport- en een zwemprothese worden helaas niet zomaar vergoed door de zorgverzekeraar. Maar ik wil dan wel in overleg met jouw revalidatiearts kijken wat de mogelijkheden zijn.’ Met die toezegging verlaat Elma de spreekkamer. Op een prothese die weer lekker soepel loopt! LETSELSCHADE NEWS 41
42 Online Touch Home