morgen! Doei! Ah daar ben je we dachten dat je al opgepakt was het is 1 voor acht! Hup maak je klaar voor bed. Oke mam love you lekker koese. Lekker slapen liefje. Die nacht... Wat is dat geluid? Johanna Henderika van Pels, meekomen we worden gebombardeerd! Maak je broertje wakker nu meteen. Jonas opstaan we worden gebombardeerd! Ik kom eraan Johanna. Nu! Dit is geen grapje. 2 minuten later Aah wat was dat geluid? Mama huilt het is hier koud en ruikt muffig. Ik huil het is heel erg eng hier. De kussens zijn vochtig. Onee, we zijn Kareltje vergeten! Lieverd het komt allemaal goed snikt mama, maar dat betwijfel ik. Het is voorbij, zegt mama als het loeiende lucht alarm uitgaat. Als we naar boven lopen zie ik het huis van de buren in vlammen opgaan. We gaan helpen blussen met emmers water loopt de hele buurt naar de brandende huizen. Er zijn 5 doden gevallen hoor ik een oude meneer tegen papa zeggen. Die nacht doe ik geen oog dicht de gebeurtenis spookt door mijn hoofd en mijn moeder hoor ik beneden zeggen dat de oorlog nu echt aan is. Miauw ! Kareltje springt op mijn bed gelukkig ben jij er nog wel. Opstaan Johanna je moet gewoon naar school. Ja mama zeg ik. Ik kleed me om eet een boterham met kaas en loop naar school. Onderweg zie ik hoe joden uit hun huizen worden gesleurd. Ik moet ervan huilen. Ik loop verder. Eenmaal op school aangekomen moeten we van juf een verhaal schrijven over wat vrijheid voor ons betekend. Ik schrijf op: mijn vrijheid is als ik zelf mag bepalen wat ik doen en er geen strenge leider is als er niet altijd gevaar in de buurt is en we niemand de vijand hoeven noemen. Anderen schrijven ook op vrienden en familie. Maar voor mij is dat meer liefde. Even later TRINGGGGGG jullie mogen naar huis. Doei juffie! Dag kinderen. WIEUWIEEEEE Aaaah het luchtalarm waar moet ik heen ehh school! Juf HELP het luchtalarm gaat a! Kom mee, hier blijf zitten. Waar zijn we juffie? Iin het hok van de conciërge, hier zijn we veilig. 30 minuten later We zijn veilig, ga maar snel naar huis. Doei juf. Johanna daar ben je we waren verschrikkelijk ongerust. Ik was bij juf, daar heb ik geschuild. Nou gelukkig ben je veilig. Mag ik nog even met Janna spelen. Ja hoor, maar wel optijd thuis zijn. Ja mama, ik ben thuis roep ik een paar uur later! Goed zo ga maar gauw naar bedje toe het is al heel laat. Die volgende ochtend Heb je het nieuws al gehoord de Canadese soldaten zijn in Nederland WE ZIJN BEVRIJD !!!!!!!! Iedereen danst en springt op straat we zijn vrij. Dit verhaal is ter ere van de mensen die stierven voor onze vrijheid en we hopen dat zoiets nooit meer gebeurd. Mette Koopman - groep 7 Mandeguod juni 2026 | 45
46 Online Touch Home