27

Ysselstij n Miranda Trouwe bezoeker Miranda IJsselstijn ‘Zodra de lichten dimmen, kan mijn hoofd even uit’ Miranda IJsselstijn komt al jaren in Kunstlinie, maar sinds ze de Podiumpas ontdekte is haar theaterbezoek in een stroomversnelling geraakt. Inmiddels is ze een van de trouwste Podiumpas-bezoekers. Waar ze vroeger af en toe een voorstelling bezocht, zit ze nu soms meerdere keren per week in de zaal. ‘Zodra de lichten dimmen, kan mijn hoofd even uit.’ We stellen haar vijf vragen over haar ervaringen met de Podiumpas. Wat maakt de Kunstlinie voor jou zo’n bijzondere plek? ‘Om te beginnen is het theater dicht bij mijn huis. Mijn leven zit vol verplichtingen: ik heb twee neurodiverse kinderen en ik ben mantelzorger voor mijn man en oma. Mijn hoofd staat altijd aan. Hier kan ik dat even loslaten: zitten, telefoon uit, en gewoon kijken en luisteren. Het is echt een plek waar ik tot rust kom en kan opladen. Tegelijk kan ik er genieten van hele mooie voorstellingen.’ Hoe heb je de Podiumpas ontdekt? ‘Ik ging met mijn dochter naar een voorstelling van K3 een paar jaar terug. Terwijl ik in de rij stond te wachten, hoorde ik iemand over de Podiumpas vertellen aan een vriend. Ik zag ergens een bordje staan en dacht: laat ik daar eens naar kijken. Toen wist ik eigenlijk meteen: hé, dat is wel wat voor mij.’ Waarom is de Podiumpas voor jou zo aantrekkelijk? ‘Je betaalt een vast bedrag per maand en kunt toch een hoop producties zien, zonder extra kosten. Voor mij voelt het ook als een aanvulling. De voorstellingen waarvan ik zeker weet dat ik ze wil zien, boek ik vaak gewoon. Maar met de Podiumpas ga ik ook naar uitvoeringen die ik anders misschien niet zo snel zou proberen.’ Benieuwd naar de podiumpas? Ontdek hier alle voordelen! Heeft de Podiumpas je geholpen om nieuwe voorstellingen te ontdekken? ‘Zeker. Door de Podiumpas heb ik ontdekt dat ik van veel meer kan genieten dan ik dacht: van spoken word tot toneel en klassieke muziek. Zo ben ik laatst naar Carmen van Introdans geweest, een dansvoorstelling gebaseerd op de beroemde opera. Normaal zou ik nooit bedenken om daarheen te gaan. Eerst werd het verhaal kort uitgelegd en daarna zag je een hele groep dansers – klassiek en modern door elkaar – die het zonder woorden vertelden. Op een gegeven moment zat ik echt ademloos te kijken.’ ‘Ook ging ik naar Schandalig mooie opera van Francis van Broekhuizen en Gregor Bak. Opera leek me altijd iets groots en zwaars, waar je uren stil moet zitten. Maar dit was juist heel toegankelijk en ook grappig. Francis vertelde over opera en zong stukjes tussendoor, en ineens dacht ik: hé, dat komt me bekend voor! Veel muziek herkende ik uit films en van de radio. Dat soort verrassingen vind ik heel leuk.’ Hoe voelt een avond in het theater voor jou? ‘In Kunstlinie kan ik echt landen. Even niet denken aan alles wat nog moet. Als het zaallicht dimt, ben ik even alleen maar daar, in de voorstelling: een andere wereld.’ Foto Lowiegraphy

28 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication