Dat gesprek gaf Sybrand en mij een heel ander perspectief op waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren binnen deze vrouwenmoord. Daarna bekeek ik de bestaande opera met heel andere ogen. Ik wilde de teksten anders interpreteren en vond de versie van de vrouw die de man verleidt en verlaat achterhaald. Ik begon me af te vragen waarom de schuldvraag niet bij de man lag en waarom dat niet al altijd zo geweest moest zijn. Daarmee is het verhaal relevant en urgent, in een wereld waarin één vrouw per acht dagen in Nederland vermoord wordt en ongeveer 60% van deze gevallen de dader een (ex-)partner is. Sybrand en ik hebben heel veel overlegd, het verhaal van alle kanten bekeken en gevoeld. We hebben het libretto woord voor woord doorgelopen en ons afgevraagd hoe we het zo kunnen veranderen dat de schuld niet bij Carmen ligt. Hoe komen we af van het ‘victim blaming’. In dat proces merkten we al hoe verschillend wij naar zaken kijken, hoe mannen en vrouwen anders gevoelig zijn, vanuit welk perspectief kijken we en hoe spelen je eigen patronen, ervaringen, normen en waarden daarin mee? Toen ik eenmaal helder had hoe ik Carmen graag wilde brengen, werkte ik dat concept verder uit. Omdat het letterlijk een nieuwe kijk en aanpak is, is het van groot belang om alle partijen mee te nemen in dit gedachtegoed, dat deed ik middels conceptpresentaties voor en gesprekken met Enrico, de cast, Lobke, figuranten en de koorleden. Om vervolgens samen verder te bouwen naar de daadwerkelijke voorstelling. Omdenken voor iedereen.” 13
14 Online Touch Home