Niek Bakker Juridisch adviseur Noord-Nederland E-commerce Consumentenrecht van update voorzien Wat verandert er voor de verkoper? Momenteel zijn het voor webshops ongekende tijden. Waar vele bedrijven vechten om het hoofd boven water te houden, zien internetwinkels in ons land sinds de uitbraak van het coronavirus hun omzet explosief stijgen. Er is al lange tijd een digitalisering van onze maatschappij gaande, maar tegenwoordig zit deze in een hogesnelheidstrein. Nu de consument meer online aankopen doet dan ooit, komen vernieuwingen in het Nederlandse kooprecht als geroepen. Per 1 januari 2022 wordt het Nederlandse consumentenrecht aangevuld en gemoderniseerd door de implementatie van twee nieuwe richtlijnen: Richtlijn EU 2019/771 (hierna: Richtlijn verkoop goederen) en Richtlijn EU 2019/770 (hierna: Richtlijn digitale inhoud en diensten). Omdat consumenten in plaats van tastbare objecten tegenwoordig steeds meer computerspellen, e-books, streamingdiensten en andere digitale diensten kopen, dient het consumentenkooprecht hierop aangepast te worden. De richtlijnen vervangen de verouderde Richtlijn consumentenkoop uit 1999 en zullen in Nederland spoedig hun toepassing vinden door middel van de Implementatiewet richtlijnen verkoop goederen en levering digitale inhoud. In dit artikel zullen de grootste veranderingen ten gevolge van deze update van het consumentenrecht besproken worden. Rijkweidte Beide richtlijnen gaan uit van maximumharmonisatie en zijn alleen van toepassing op overeenkomsten tussen een professionele verkoper of leverancier en een consument (B2C). Onder de Richtlijn verkoop goederen valt naast de koop van ‘gewone’ zaken tevens de koop van zaken met digitale elementen. Dit betreffen zaken waarin digitale inhoud of een digitale dienst is verwerkt of die daarmee op zodanige wijze 20 ICTRecht in de Praktijk onderling verbonden is, dat het ontbreken daarvan ertoe zou leiden dat de zaak zijn functies niet meer kan vervullen (embedded software). Er valt hierbij bijvoorbeeld te denken aan slimme huishoudelijke apparaten of een smartwatch. Onder de Richtlijn digitale inhoud en diensten vallen overeenkomsten voor de levering van louter digitale inhoud en digitale diensten. Met andere woorden bevinden deze inhoud en diensten zich niet op een fysieke drager. Bij digitale inhoud kan gedacht worden aan computerprogramma’s en e-books. Digitale diensten zijn bijvoorbeeld video- en muziekstreamingsdiensten. Noodzakelijke updates De implementatie van de richtlijnen brengt verschillende veranderingen met zich mee waar nieuwe overeenkomsten vanaf 1 januari 2022 aan moeten voldoen.1 Met name de verplichting voor de verkoper om de consument te voorzien van noodzakelijke updates die nodig zijn om ervoor te zorgen dat software (en bijbehorende beveiliging) in overeenstemming met de overeenkomst blijft, zal merkbaar zijn in de praktijk. Deze eis geldt echter enkel voor meegeleverde software en niet voor alle goederen. Als men bijvoorbeeld een digitaal leerboek aanschaft, heeft men logischerwijs Milan van der Spoel Juridisch adviseur Noord-Nederland
21 Online Touch Home