COLUMN BESTE LEZERS, ENKELE WEKEN GELEDEN STOND IK OP DE WEEGSCHAAL EN WERD IK EEN BEETJE VERDRIETIG. IK HEB HET LANG GEPROBEERD TE ONTKENNEN DOOR VOORAL DE WEEGSCHAAL TE ONTLOPEN MAAR NU WERD IK TOCH MET MIJN NEUS OP DE FEITEN GEDRUKT: IK WAS TE ZWAAR. MIJN BODY MASS INDEX (BMI) WAS SIMPELWEG TE HOOG. TIJD OM ACTIE TE ONDERNEMEN. Eigenlijk was het best wel confronterend. Mijn BMI was 27, net boven de grens van 25 en jawel: ik werd meteen bestempeld als iemand met overgewicht. Ik praatte mezelf eerst aan dat het flauwekul was om dat meteen als overgewicht te zien. Die paar kilo te veel… Maar ja, het is net als bij een snelheidsovertreding. Die boete kun je ook onzin vinden als je slechts een paar kilometer te hard rijdt maar je moet natuurlijk ergens de grens trekken. Dus ik moest niet zo kinderachtig doen en eerlijk zijn tegen mezelf. Ik was gewoon ongeveer 6 kilo te zwaar en dat wist ik heel goed. Ik had ook al gemerkt dat mijn kleren wat strakker zaten, vooral mijn broek. Zolang ik in de spiegel naar de bovenkant van mijn lichaam keek, was het ‘ongeveer’ net als anders. Maar de onderkant sprak boekdelen: die broek spande zich wel erg strak om mijn buik, benen en billen. Zeker bij het bukken was dat geen pretje. De knoop drukte tijdens het werken achter de kassa ook behoorlijk tegen mijn buik. “Ieder pondje komt door het mondje”, heeft ooit iemand tegen mij gezegd en wat mij betreft is dat ook echt zo. Ik fiets overal heen, loop hard en wandel met de hond, dus beweging krijg ik in principe genoeg. Het zit vooral in datgene wat ik naar binnen werk. Overdag gaat het nog wel, dan ben ik bezig. In de avond wordt het echter een stuk lastiger. Zittend voor de televisie is het wel erg lekker om wat chips erbij te hebben. Kan toch geen kwaad? Alleen wordt dat schaaltje al snel een halve zak of zelfs een zak. En dan nog wat snoepjes om het zout af te wisselen met wat zoet. Of een ijsje. Ik heb deze zondes nu maar vervangen door ongezouten nootjes en fruit. Ook de porties avondeten konden kleiner, zeker als het ging om mijn favoriete gerechten, zoals lasagne. Dat heb ik opgelost door simpelweg een kleiner bord te gebruiken, dat kun je niet zo vol laden. De wandelingen met Sam heb ik ook uitgebreid: in plaats van een kwartier gaan we in de avond een half uur en als ik tijd heb, zelfs drie kwartier. We zijn nu vier weken verder en er zit vooruitgang in. Het gaat langzaam maar er is inmiddels bijna een kilo eraf. Ik ben trots dat het de goede kant op gaat. Af en toe gaat het mis, dat is niet erg. Die momenten gun ik mezelf dan ook wel. Want al die lekkere dingen weerstaan, dat is bepaald niet makkelijk! Met vriendelijke groet, Kim Bosmans 19
20 Online Touch Home