De jaarvergadering van medio december bracht ons (ter overweging nog maar) de gedachte van een all-in-contributie. Historisch gezien ongetwijfeld belangrijker was het voorstellen van twee vrouwelijke kandidaten voor het clublidmaatschap. Passend bij het winterseizoen was het gezamenlijk houthakken waarmee het jaar werd afgesloten. Voor het goede doel uiteraard. Al naar gebleken vaardigheid werden de clubleden ingezet bij vellen, zagen, rondbrengen en aanmoedigen. Het jaar 1997 begon met een ladiesnight. Voor de voorzitter de gelegenheid zijn nieuwjaarstoespraak te houden. Een terugblik en een aanmoediging. Daarop volgden bijeenkomsten met inleiders van velerlei pluimage. Te memoreren is de bijeenkomst waarin twee van onze clubleden en soort sterkte/zwakte analyse maakten van onze club en ons onverbloemd wezen op een aantal zaken waarin club (en lees dus ‘leden’) nog duidelijk tekort schoten. Het was goed de spiegel nog eens voorgehouden te krijgen! Gezien het feit dat er nog het nodige hout moest worden gekapt (en vooral verkocht) werden de leden van de club opnieuw ingezet om de kas voor het goede doel te spekken. Met redelijk succes. Ons jaarkind Marit vulde een bijeenkomst met een verslag van haar ervaringen in het afgelopen half jaar. Aanleiding om nog eens kritisch van gedachten te wisselen over het verschijnsel ‘uitwisselingsprogramma’ en invulling daarvan door de club zelf. De vissteigers, ooit in het (verre) verleden als een clubactiviteit gebouwd ten behoeve van gehandicapten, waren zo langzamerhand weer aan een opknapbeurt toe. Met min of meer vaardige hand klaarden een aantal leden het karwei. Met kruiwagen, bats en vooral veel enthousiasme. De verschillende services kregen de gelegenheid hun plannen voor het volgend clubjaar uit te diepen in een Avondje van Zes dat in april gehouden werd. Het uitgebracht verslag in de daaropvolgende clubbijeenkomst leidde tot de conclusie dat “het volgend clubjaar ongetwijfeld een topjaar in de geschiedenis van de club zou worden”. Bezoek van de club Meppen werd kegelen in plaats van klootschieten. Het weer zat tegen! En dat de varkenspest de annalen van onze club haalt hebben we te danken aan een inleiding over dit actuele onderwerp, zo ongeveer op het hoogtepunt van de epidemie. De club Neede organiseerde in mei de ‘dikke bandentocht’, ooit een eigen kind van onze club. Fietsen voor het goede doel in de vorm van een toertocht. Nog steeds in eigen hand is de ‘dunne bandentocht’ die aan het eind van de maand mei werd verreden. De gereden twee honderd kilometer leverde in totaal veertig duizend gulden op. En zo naderde het clubjaar onder leiding van voorzitter Gerard Benerink zijn einde. In een passende entourage droeg Gerard Benerink de voorzittershamer en het lint over aan zijn opvolger Gerard Morsink en namen we afscheid van ons jaarkind Marit Shearer. Afscheid van het jaarkind. De nu oud-voorzitter kon terecht terugzien op een goed clubjaar, En... de leden konden terugzien op een goed voorzitter. Hij introduceerde een gestructureerd jaarplan waarin bestuur en de verschillende services duidelijk en concreet aangaven wat hun plannen waren en hoe ze die dachten te realiseren. Een initiatief dat waard is doorgezet te worden. Het traditioneel aan de scheidend voorzitter aangeboden gevelteken was een verdiend blijk van waardering. 57 Over 50 jaar Rotary Club Ootmarsum
58 Online Touch Home