waar mijn vader ooit speelde. Het was mooi om daar af te sluiten. Ook omdat Douwe Zondervan, een vriend en oud-ploeggenoot, er trainer was.” Ronald vormde een geweldig duo met de talentvolle Patrick Veltman en nog een aantal goede jonge oud-FVCspelers. Ze scoorden respectievelijk 15 en 19 goals en presteerden als team het onwaarschijnlijke door als nummer zes via de nacompetitie te promoveren. ,,Een droomafscheid!” Snel op de eerste meters en een neus voor succes. Toen en nu. Goaltjesdief, oud-voorzitter, sponsor en levensgenieter. Het FVC-magazine sprak Ronald Kramer in het Leeuwarder grandcafé Post Plaza waar het uitstekend toeven was. Want de lach is nooit ver weg. Met zichtbaar plezier vertelt Ronald over zijn verleden bij de groen-gelen. ,,Dat avontuur begon toen ik een jaar of negen was. Samen met mijn vriendjes Wietze Huizinga en Kees Beek meldden we ons aan op het sportpark Nijlân.” De Kramers woonden aan de Schrans, de winkelstraat waar vader jarenlang een drogisterij bestierde. Om wat sterker te worden, ging Ronald - ,,snel op de eerste meters en een neusje voor doelpunten” – op judo. ,,In de jeugd werd ik door veel trainers over het hoofd gezien. Ze vonden me te klein en te licht.” Pas in de A’s ging het beter. Het was een ijzersterke lichting en een groep van vijf tot zes junioren maakte de overstap naar het eerste van FVC dat toen, begin jaren tachtig, in de tweede klasse voetbalde. Hoofdtrainer Peter van Gelderen schatte de talentvolle lichting met onder anderen Dirk Postma, Bert Hollander, Gerard van Loon en Wietze Huizinga op waarde: ,,We werden meteen kampioen.” Ronald, als debutant in dat seizoen goed voor 14 goals, werd opgepikt door Jong Cambuur waar hij in een seizoen zo’n 20 doelpunten maakte. In 1982 keerde hij terug naar FVC waar hij vier seizoenen in de eerste klasse meemaakte. Ronald en zijn teamgenoten speelden zo’n beetje elk jaar om de prijzen. Maar de promotie naar de hoofdklasse volgde pas in 1990. Onder leiding van Slobodan Zmiric. In het eerste jaar eindigde FVC als elfde. En toch werd Ronald met 17 treffers competitietopscorer. Wát een elftal stond er toen. Johan Haringsma verdedigde het doel, Johan Groote leidde de verdediging en voorin werd Ronald Kramer op de flanken bediend door Bert Hollander en Gerard van Loon. Met de broers Chris en André van der Leij, Cor, Sjoerd en Wijtze Wijbenga herbergde het team nog een paar FVC-legendes. ,,De beste met wie ik heb gespeeld? Gerard van Loon. Gerard had alles. Snelheid, vastberadenheid, hij kon koppen en had een geweldig schot. Had hij er alles uitgehaald, dan was zijn plafond ongekend geweest!” Na elf seizoenen in het eerste van FVC en twee uitstapjes naar Cambuur, zette een onvergetelijk seizoen bij derdeklasser LVV Friesland de kroon op zijn carrière. ,,Friesland was de club Na het actieve voetbal begeleidde hij als voorzitter van FVC, een functie die hij vier jaar bekleedde, de verhuizing van De Hemrik naar Wiarda. De verrichtingen van zijn club volgt de ondernemer en clubsponsor – Ronald is eigenaar van ProBir Kantoorinrichting – nog altijd wekelijks. De vrienden van toen spreekt hij nog af en toe. Na de actieve sportloopbaan ontmoeten ze elkaar tijdens de jaarlijkse uitjes van visclub Het Dobbertje waar Ronald de laatste jaren niet vaak meer bij kon zijn, maar waar het eraan toegaat zoals dat altijd in de kleedkamer ging. Dan is het weer net als vroeger: een team om nooit te vergeten… Tekst Radboud Droog Als FVC’er maakte Ronald Kramer (1962) vooral furore in de jaren tachtig en negentig. Het leverde hem bijzondere uitstapjes naar Cambuur op dat hem op voorspraak van de legendarische Simon Kistemaker vastlegde. Hij trainde er een jaar onder de al even befaamde Fritz Korbach. Ronald, die de eerste acht jaar van zijn leven opgroeide in De Westereen, en daarna naar de Leeuwarder wijk Huizum verhuisde, werd nadien een succesvol ondernemer. Samen met ‘zijn’ Paula verblijft hij sinds de coronajaren gedurende de herfst en winter afwisselend in Nederland en op het Spaanse eiland Ibiza. 21 Een team om nooit meer te vergeten
22 Online Touch Home