COLUMN Doen we wel voldoende? Han Admiraal - Voorzitter BIG Torenhoge prijzen voor fossiele grondstoffen raken ons allemaal. Ze raken de samenleving in de volle breedte. Een klein deel van de samenleving is er blij mee door de hoge winsten die gemaakt worden en de bijkomende dividenduitkeringen. Een veel groter deel van de samenleving vraagt zich af hoe de komende winter door te komen. De keuze voor eten of warmte speelt niet alleen in het Verenigd Koninkrijk, maar ook in de Lage Landen. De nood is zo hoog dat zowel de Europese Unie als de regeringen in Den Haag en Brussel zich buigen over de vraag hoe we de energie-armoede kunnen bestrijden. Een gebrek aan energie zal vermoedelijk niet voorkomen, maar de torenhoge prijzen veroorzaken een tweedeling in de samenleving tussen wie nog wel energie kan betalen en wie niet. We mogen het gerust een crisis noemen. Een crisis die volgt op de pandemie en die opnieuw druk zet op de economie. De inflatie stijgt naar een recordhoogte, er is een schaarste aan arbeid én aan grondstoffen. En dan voelen we pas de eerste stuiptrekkingen van een klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit. Nog steeds zitten we gevangen in het model van continue groei zonder de houdbaarheid van dat model ter discussie te stellen. Pas wanneer we inzien dat we alle grenzen aan het overschrijden zijn, komt het besef dat het echt anders zal moeten. Wat we nu zien, hoe pijnlijk het ook is en hoe zeer het mensen raakt, is pas het begin van een transitie die nog veel meer van ons zal vragen. Draagt wat we doen ook bij aan verandering op de lange termijn? Dat kunnen we vaststellen middels een simpele vraag: wat is hier nu vernieuwend aan? Zolang we nog steeds alles doen zoals we dat deden, waarbij alleen het te transporteren medium verandert, moeten we ons echt afvragen of dit bijdraagt aan de zo nodige transitie. Wat we ons ook moeten afvragen is of we wel echt voldoende doen? Dragen we voldoende bij aan de oplossing die we voor ogen hebben? De dialoog die op gang komt over buisleidingen als transportmodaliteit is prima, maar komt vele jaren te laat. Met het besef dat er een vijfde transportmodaliteit nodig is, die overigens al jaren functioneert, blijft het besef uit dat transitie vraagt om grotere ingrepen, om radicale verandering. Ondertussen begint men in Zwitserland aan de uitvoering van een ondergronds goederensysteem met autonome voertuigen. Naar verwachting is het systeem in 2031 operationeel. Een privaat initiatief met een private financiering. In Nederland word je gezien als een futuroloog als je erover begint. Laten we ons vooral concentreren op wat er nú nodig is. Over negen jaar is het in Zwitserland gerealiseerd en worden daar supermarkten bevoorraad door autonoom rijdende voertuigen. Doen we echt voldoende? 2
3 Online Touch Home