“Op mijn 28ste was ik me totaal niet bewust van zoiets als pensioen. Op die leeftijd wil je geld, een huis, de vleugels uitslaan. Jongeren moeten niet aan hun pensioen denken. Niet doen. Maar de samenleving moet dat wel doen. Jammer dat de pensioenen zich zo in de hoek laten drukken.” De Bree zet de pensioenen neer in de cirkel mens – maatschappij – economie - financiën. “De principes achter de pensioenen zijn mooi. Het stelsel is pas na de Tweede Wereldoorlog ontwikkeld. Bestaat dus nog niet zo lang. Pensioenen zijn een verschijnsel van een goed georganiseerde samenleving. Van jong op oud wordt zo het estafettestokje doorgegeven, over de hele cyclus van het leven.” Altijd in top drie Objectief laat zich vaststellen dat Nederland dankzij AOW plus pensioen een van de beste oudedagsvoorzieningen ter wereld heeft. Bij het opmaken van lijstjes komt ons land steevast in de top drie terecht. “Alle fondsen zijn uitstekend geleid, hebben een goed administratief systeem en een prima beleggingsbeleid. De branche is goed georganiseerd. Waarom dan toch die negatieve beleving? Ik denk dat te veel een verwachtingsproces gecreëerd is. Wanneer ben je gelukkig? Als je altijd alles kunt kopen? Of is voldoende om je heen, ook genoeg. Sommige mensen zijn met weinig tevreden, anderen hebben nooit genoeg. Ieder jaar een koopkrachtverbetering van 3 tot 4 procent zit er in ieder geval niet meer in.” De Bree adviseert niet dagelijks achter Ruud de Bree kijkt als toezichthouder bij PGB en bestuurder bij Staples van twee kanten aan tegen het pensioenfonds. Geboren in 1947, is bovendien zelf ook nog eens gepensioneerd. Zijn oordeel over het pensioenstelsel? Fantastisch. Klaar. Ruud de Bree, nu nog woonachtig in Holten, binnenkort in Nijverdal: “Van jong op oud geeft het pensioenstelsel het estafettestokje door over de hele cyclus van het leven.” de komma naar alle details te kijken. Pensioenen zijn gebouwd op de lange termijn. Wie lekker wil rijden, moet niet telkens onder de motorkap duiken. “Garanties bestaan We komen zeker in Rome, alleen hoe weten we niet niet. Houd rekening met variabelen. Als de verkoper zegt dat de koelkast acht jaar meegaat en het apparaat bezwijkt na zes jaar. Is dat de schuld van de verkoper? Nee, je hebt gewoon pech. Als pensioenfonds moet je gewoon de waarheid vertellen. Alle wegen leiden naar Rome. Maar we weten nog niet het hoe en wanneer. Maar zeker is: we komen in Rome.” Slagwerker De jonge De Bree 8 (Amsterdam, 1947) wilde onderwijzer worden. Studeerde aktes voor het middelbaar onderwijs. In de vrije uren werd tijd gevonden om als slagwerker op te treden. “Toeval en bewuste keuzes wisselden elkaar af in mijn werkzame leven. Voor de dienstplicht – lichting 69-3 – wilde ik het liefst naar zee, leek me wel wat. Op de vraag marine of mariniers bij de keuring had ik zo snel geen antwoord. Vroeg wat het verschil was. Bij de mariniers had je meer sport. Daar koos ik dus voor. Nou, dat heb ik geweten.” De kans om in Rotterdam een administratieve rol te vertolken bij de opleidingsscholen van de mariniers greep De Bree met beide
9 Online Touch Home