kunnen binnenwandelen. Westfriesland “Begin jaren tachtig belandde Nederland in een crisis. De Bijenkorf reorganiseerde. Van de een op de andere dag werd de postkamer opgeheven. Wat stond nog meer te gebeuren? Ik besloot te solliciteren en kon snel aan de slag bij Drukkerij/ Uitgeverij Westfriesland in Hoorn. Ik kon voortaan iedere morgen om half acht de deur uit.” Feller komt als geroepen en introduceert de computer op de administratie. Zijn voorganger werkte nog uitsluitend met papier. Bij Westfriesland, een bedrijf van een man of dertig, breken tijden van groei aan. De overname van CNV-drukker Edecea verdubbelt de personele sterkte. Halsreikend kijkt de directie uit naar uitbreiding met een rotatiepers. “Offset werd verdrongen door rotatie, zo was de mening. Begin jaren negentig vond de directeur, die zijn technisch voorman had meegenomen, een goede rotatiepers in het oosten van Duitsland. Stukken goedkoper dan in Nederland verkrijgbaar. Perfect! De pers zou uit elkaar gehaald worden en in Hoorn weer opgebouwd.” Anderhalve maand na het bezoek aan Duitsland arriveerde de aangekondigde truck met oplegger. “Tegen de begeleiders werd wat vreemd aangekeken. Ach ja, dat waren de transporteurs. Bij de opbouw van de pers riep de voorman ineens: “Maar dat is niet de pers die wij gezien hebben!” De pers was onderweg verruild voor een andere. De slecht Duits sprekende begeleiders waren waarschijnlijk Joegoslaven.” De aanschaf van de rotatiepers bleek een miskoop van jewelste. Om de machine aan de praat te krijgen moest nogmaals de waarde van de aankoop neergeteld worden. “De rotatiepers gaf in 1995 de doodklap aan Westfriesland. Einde verhaal, iedereen stond op straat.” Het leven nam voor Ad Feller een bijzondere wending na de ontmoeting met zijn tweede vrouw Gea. Zij had een zaak in lederwaren te Emmen en wilde graag weer naar het westen. De keuze viel op Leiden, waar het tweetal zeventien jaar een winkel dreef in koffers, tassen en rugzakken. “In 2014 hebben we de winkel van de hand gedaan. Ik was de zeventig al gepasseerd. Tijd voor iets anders. Wat precies? Reizen, zorgen voor onze biologische volkstuin in de Oostvlietpolder en schrijven. Ik pieker nog over een tweede boek.” Tekst en foto’s Theo leoné Ad Feller: ‘Al schrijvend ontdekte ik veel te lijken op mijn opa Adriaan.’ 15
16 Online Touch Home