VOLTREFFER GEDULD VOOR WINNENDE FOTO Bert Daems maakte de winnende foto: een baardmannetje. Sinds hij met pensioen is, trekt hij er veel op uit om de natuur te fotograferen. B ert Daems (68) uit Hoogezand heeft heel wat moeite gedaan om het baardmannetje op de foto te krijgen. “Baardmannetjes leven onderin het riet om zich onzichtbaar te houden. Bij weinig wind gaan ze naar boven voor voedsel, het zaad van het riet en de lisdodde. Met veel geluk kun je ze dan fotograferen. Het is me heel lang niet gelukt om ze op de foto te krijgen. Ik zag ze niet. Vorig jaar heb ik gegoogeld: welk geluid maken baardmannetjes? Nu kan ik ze horen als ik door het riet loop en dan weet ik waar ze zitten.” Daems houdt van natuurfotografie. Toen hij nog werkte had hij alleen ’s avonds en in het weekend tijd, ‘Ik ben lekker buiten in beweging en in de natuur’ ‘TOTDAT IK OOG IN OOG MET EEN REE STOND’ 28 maar sinds hij in april 2022 met pensioen is gegaan, kan hij vaker met zijn camera eropuit. ,,Ik fiets en wandel veel, bijna dagelijks bij droog weer. We hebben hier mooie polders. Er is veel te zien, geen dag is hetzelfde.” Het baardmannetje op de winnende foto fotografeerde hij bij het Dannemeer bij Schildwolde. Natuurfotografie is een hobby en dat blijft het ook. ,,Ik doe er verder niets mee. Behalve dan op Facebook en Instagram plaatsen. Hele mooie foto’s, geschikt als weerfoto, zet ik ook op Buienradar of bij de NOS. Wel leuk dat zo’n tien tot vijftien keer per jaar een foto van mij op televisie is te zien. Beroepsmatig fotograferen zie ik niet zitten. Ik fotografeer ook alleen natuur en geen mensen.” Missers Hij heeft er zo zijn redenen voor. ,,Ik werd weleens gevraagd voor feestjes of trouwerijen. Maar dat is niet mijn ding. Zo’n 46 jaar geleden fotografeerde ik de bruiloft van mijn zus. Bleek dat ik het kabeltje van de flitser niet goed aan mijn nieuwe camera had gekoppeld. Dat had ik niet door. Toen ik de foto’s bekeek, bleken er maar twee gelukt. Zo erg. Je werkte toen nog met fotorolletjes, dus je zag pas wat er mis was, als de foto’s werden afgedrukt. ‘Dit moet ik maar niet meer doen’, dacht ik toen.’’ Ree ,,Ik heb dus heel lang niet zo heel veel aan fotograferen gedaan, totdat ik elf jaar geleden met vakantie op Ameland was. Ik had mijn camera bij me en stond ineens oog in oog met een ree. Het dier keek me aan en ik maakte enkele foto’s. Dit is mooi, dacht ik, dit is wat ik meer wil doen. Zo is het begonnen. En ik vind het geweldig: ik ben lekker buiten, Zie verder pagina 30. Miriam Szalata Een andere misser herinnert hij zich ook nog goed. “Ik heb gewerkt als facilitair medewerker bij de Hanzehogeschool in Groningen. Soms maakte ik er wel wat foto’s. Ik werd gevraagd een groepsfoto te maken. Iedereen ging op het podium staan en ik drukte af. Eenmaal thuis zag ik op de foto dat je iemand onder de rok kon kijken. Nou, die foto is dus nooit gebruikt.”
29 Online Touch Home