Ik vertrok Altijd het liefst bezig in de sport Brian Watson Engelsman Brian Watson woonde ruim een kwart eeuw in de Achterhoek. Hij was er bekend als marathonloper, voetbalscheidsrechter en sporttrainer. In onze serie ‘leden in het buitenland’ kijkt hij terug. B egin jaren ’70 verhuisde Brian Watson (82) met zijn jonge gezin naar Nederland. ,,Het was in 22 die tijd in Engeland erg onrustig. Mijn toenmalige Nederlandse vrouw stelde voor om met onze drie kleine kinderen in de Achterhoek te gaan wonen. We konden het eerste jaar terecht op de boerderij van haar ouders in Varsseveld, daarna kregen we een huis in Silvolde.” Watson voelde zich meteen thuis in de Achterhoek. ,,Ik heb me zeer welkom gevoeld. Wat ik mooi vind aan Achterhoekers is dat mensen elkaar helpen. We hielpen elkaar bij een klus. En na afloop deden we een drankje. Ook de Achterhoekse feesten, zoals de kermis, vond ik echt great fun.” Nederlanders gaan prettig met elkaar om, zo is zijn ervaring. ,,Je kunt alles zeggen. Daarin zijn Engelsen heel anders. Je moet bij Engelsen wel weten hoe je iets zegt. Je moet meer op je woorden letten. Engelsen zijn trots en verwachten respect. In Nederland was het vrijer. Daar zei niemand bij een verkeerd woord: dat kun je niet tegen me zeggen. Met andere woorden: ik heb een voorkeur voor de Nederlanders.” Hij leerde Nederlands en kon zich prima redden. ,,Maar ik woon nu al weer vele jaren in Engeland en ben Nederlands voor een deel verleerd. Dat gebeurt nou eenmaal als je ouder wordt.”In de Achterhoek werkte hij een jaar in een fabriek, maar had daar geen plezier in. Watson had daarna verschillende banen die hij om zijn grote hobby heen bouwde. ,,Ik ben altijd met sport bezig geweest. Ik heb marathons gelopen. Gerard Nijboer was in die tijd een grote bekendheid. Zelf ben ik een keer geïnterviewd voor de krant De Graafschapbode. In 1980 vertegenwoordigde ik Nederland in de 25k wedstrijd in Engeland. Ook heb ik eens drie marathons in drie dagen gelopen voor een goed doel: waterputten in Madagascar. Ik kreeg een brief van de dorpsbewoners waarin ze me bedankten.” Hij zette zich ook in voor andere sporters. ,,Ik gaf trainingen aan atleten en tafeltennissers. Ook stond ik tien jaar lang elke zondag als scheidsrechter op het voetbalveld. Het was vrijwilligerswerk.” Van sporten kon hij enorm genieten. ,,Het is heel ontspannen.’’ Terugkeer Ik geloof er heilig in dat je moet doen waar je je gelukkig in voelt. trekt op z’n 82ste nog steeds zijn sportkleren aan. Ook als het je niet veel geld oplevert. Het is simpelweg het beste voor je.” Na 27 jaar Nederland keerde hij aan het eind van de vorige eeuw terug naar zijn geboorteland, waar hij met pensioen ging. Tegenwoordig woont hij in Herne Bay, een kustplaats in de graafschap Kent. ,,Mijn twee dochters wonen nog steeds in Nederland. Mijn zoon is naar Duitsland verhuisd en heeft de Duitse nationaliteit aangenomen, dat was makkelijk voor zijn werk. Ze komen af en toe deze kant op.” Door al die verschillende banen heeft hij maar een klein pensioentje opgebouwd. Veel heeft hij niet nodig. Want zelfs nu nog, op z’n 82ste en met twee nieuwe knieën vindt hij zijn plezier in sporten. ,,Ik doe aan Lawn Bowl, een traditionele Engelse buitensport. Het is de bedoeling de ‘bowl’ zo dicht mogelijk naar een kleinere bal te laten rollen. Je moet heel precies te werk gaan. Ook doe ik aan Indoor Bowls. Ik ben teamcaptain. Wel moet ik vanwege die nieuwe knieën wat voorzichtig zijn, ik kan dan ook niet zo goed sporten als ik zou willen. Het is een mooie sport, die iedereen kan doen. Ook als je gehandicapt bent.” Miriam Szalata Eigen foto
23 Online Touch Home