JULIAN VAN DUN: ‘DE DYSON VAN EXCELSIOR’20’ Op het middenveld van Excelsior’20 loopt Julian van Dun, een noeste werker die gaatjes vult en de balans in het elftal bewaakt.. ‘’Ik voel me heerlijk in mijn rol, alleen wil ik nu wel eens doelpunten gaan maken.’’ Door: Ton de Leede Buiten het veld is de 22-jarige Julian van Dun docent in het voortgezet speciaal onderwijs op een school in Zoetermeer. ‘’Dit werk is echt mijn passie, leerlingen kennis en vaardigheden meegeven waar ze in hun leven iets aan hebben. Ik ben er toevallig ingerold en ik heb mijn studie pedagogiek even stil gezet.’’ Vuile meters maken In het veld staat echter een heel andere Schiedammer. Eentje die graag in het duel gaat en vuile meters maakt voor zijn ploeggenoten. Zijn trainer Jaco Verhoev is dan ook heel blij met hem: ‘’Hij ligt goed in de groep en heeft zich vanuit het tweede elftal naar het eerste opgewerkt. Hij laat anderen beter spelen door de steken die zij laten vallen op te pakken. Daarnaast kan hij de aanvallende middenvelder van de tegenpartij uitschakelen.” Nu ook scoren Verhoev vervolgt: ”Maar hij zou wel wat brutaler aan de bal moeten worden en zich meer moeten inschakelen bij balbezit. En nog een dingetje: hij moet natuurlijk ook gaan scoren. Dat willen we allemaal, vooral ook voor hemzelf. Julian is echt een jongen van de club.” Dun de ‘Dyson’ op het veld De nummer 6 in voetbaljargon, kent zijn rol bij de derdeklasser. “Ik ben de verdedigende middenvelder, achter centraal, en ga als een stofzuiger over het veld. Ik offer me op voor medespelers, maar zou nu zelf wel eens een doelpunt willen maken. Ik word gesteund en aangemoedigd om op het doel te schieten. Ik kan scoren, dat heb ik in het tweede ook bewezen. Maar daar was ik een nummer 10, dus meer aanvallend ingesteld. Nu vind ik het heerlijk om te knokken met de tegenstanders. Ik vind een derby spelen eigenlijk het leukst, dan kom ik het beste tot mijn recht.’’ Excelsior, PPSC, Zwaluwen Julian: “Ik voetbalde eerst met veel plezier bij Excelsior. Maar ik merkte op een gegeven moment dat ik het voetbal te spannend vond. Ik werd zelfs een beetje angstig. Ik besloot daarom lager te gaan spelen bij PPSC, ik was toen zeventien. Weer Excelsior’20 werd Schiedams kampioen 2025 51 een jaar later speelde ik bij Zwaluwen, waar Omar Zaroual mijn trainer was. Hij is trouwens de toekomstige trainer van PPSC. Hij heeft mie geholpen om mij weer lekker in m’n vel te voelen op het veld.” Terug naar ‘the roots’ Na dat jaar ging hij samen met Dani Ruiz terug naar Excelsior’20. Hij speelde eerst in het tweede elftal en zat vaak op de bank bij het eerste zonder dat hij mocht invallen. “Toch was ik blij erbij te horen. Door het vertrek van Dylan Clemens naar CION kwam er op het middenveld een plek vrij en die heb ik gepakt. Dat is nu twee seizoenen geleden.’’ Met voetbalmaten stappen ‘’We hebben een vriendenteam en gaan vaak met elkaar op stap. We eten wat met elkaar en drinken erbij en gaan ook vaak naar een festivalletje. Dat kan soms met een mannetje of acht zijn. Op de club blijven we na de training vaak hangen en trainer Verhoev is er dan ook meestal bij, net als het feest bij carnaval.’’ Tweede klasse is het doel Het voetbalniveau inschattend zegt Julian van Dun: “We zijn een goede derdeklasser. Bovendien zijn we dit seizoen ver gekomen in de districtsbeker. Dat zegt genoeg. Ik denk ook dat we best in de tweede klasse mee kunnen draaien. We hebben met Preston Dullaard en Mikail de Brito Santos spelers die eigenlijk te goed zijn voor de derde klasse. Als zij bij Excelsior’20 blijven, is promotie mogelijk. Daar moeten we voor gaan.’’
52 Online Touch Home