5

Laten we op God vertrouwen, Hem onze zorgen vertellen. Hij zal ons helpen.’ (Psalm 62:9) ‘Voorlopig is deze crisis nog niet voorbij’, zo zei minister-president Rutten maandag 16 maart. Een crisis die angst kan oproepen bij veel mensen. Tegelijk hoor je en zie je ook prachtige initiatieven, waarin mensen elkaar helpen en bemoedigen. Mensen bieden spontaan aan om ouderen te helpen bij het doen van boodschappen. Een bijzonder initiatief is genomen door de Raad van kerken. In de komende weken zullen elke woensdag in het hele land de kerkklokken luiden van 19.00-19.15 uur. Deze ‘klokken van troost en hoop’ willen mensen verbinden met elkaar, ook hen die in een isolement zijn vanwege het virus. Een bijzonder initiatief. Zoals klokgelui eeuwenlang een oproep was tot gebed in kloosters, dorpen en steden, zo wil dit klokgelui oproepen tot gebed voor wie ziek zijn door het coronavirus, alsook voor hen die in de zorg werken. Tegelijk zag ik vandaag ook een oproep langs komen op WhatsApp om a.s. woensdag om 20.00 uur te applaudisseren voor de mensen die werken in de zorg: de zorghelden. Als een hart onder de riem voor alle zorgmedewerkers, verpleegkundigen en artsen. Ook een hartverwarmend initiatief. Psalm 62 vertelt hoe een crisis een mens aan het wankelen kan brengen. Psalm 62 vertelt ook hoe een mens in een crisis nieuwe houvast kan vinden bij God. Dat wat je bijna omver duwt, kan soms heel groot lijken. Maar als je bij God rust zoekt, ervaar je soms hoe je vastgehouden wordt. Wanneer je je als mens verbindt met anderen, of dat nu is door samen te bidden, of kerkklokken te luiden of samen te applaudisseren voor zorghelden, dan kan je daarin iets ervaren van troost en hoop, iets van Gods trouw. Laten we elkaar blijven zoeken en steunen. Rosemarie van der Hucht 5

6 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication