Van As kiest voor eenvoud. “Pensioen is een inkomensvoorziening voor als dingen anders gaan lopen in je leven. Als je oud wordt, arbeidsongeschikt raakt of nabestaanden achterlaat. Dan moet je kunnen blijven leven.” Hij ergert zich er soms aan dat de sector te veel over de individuele beleggingspot praat en te weinig over het doel. “Het bieden en uitvoeren van een pensioenregeling is veel meer. Het inkomensperspectief moet centraal staan.” Paula Verhoef vult aan: “Ik heb het ooit vergeleken met Jasmine en Aladdin op het vliegend tapijt: deelnemers hoeven niet precies te weten hoe alles technisch werkt. Je moet als deelnemer erop kunnen vertrouwen dát het werkt. Je hoeft echt niet te weten waarom het tapijt vliegt, wel dat het vliegt en het je in staat stelt iets moois mee te maken. Wij moeten kunnen zeggen: vertrouw ons.” David: “Die pot geld verdwijnt niet zomaar, dat moet ik weleens uitleggen aan jonge bouwvakkers. Die zeggen: als het voor mij eenmaal zover is, zal het geld wel verdwenen zijn. Daarom moet je laten zien dat het ingelegde geld zorgvuldig wordt beheerd. Inzicht in wat die pot geld betekent en oplevert is nodig om vertrouwen terug te geven aan de jongere generatie.” Dat wantrouwen is volgens David deels een gevolg van taal. “Pensioenen zijn vaak uitgelegd in woorden die te ver afstaan van de werkvloer. Ik weet nog goed hoe ik zelf moest afleren om te praten als toezichthouder. Toen ik de eerste bestuursvergadering binnenkwam, praatte ik de taal van DNB. Dat werkte niet. David, even opnieuw beginnen, want het is vakjargon, zeiden ze dan.” 13
14 Online Touch Home