l l l Café Bop plek. Het werd een schot in de roos en de gemeentelijke cultuurdienst vroeg hem of hij er geen jaarlijks festival van kon maken. En zo gebeurde. Tien jaar lang werden diverse locaties aangedaan, sinds 2016 ook met het pop-up café, want cafébaas Julo overleed op de laatste dag van 2015. En het bouwvallig huis werd verkocht. “De gemeente Schaarbeek deed jammer genoeg een véél te laag bod, maar het meeste van de inboedel kon ik nog redden. Als je alle voorwerpen afzonderlijk bekijkt, stellen ze niet zoveel voor. Maar in z’n geheel is die inboedel geniaal. Net voor de afbraak ben ik de ruimte in Oproep: alles es Just (zoals ‘t vroeger was) Op zoek naar authentieke cafés in het Brusselse gewest In Brussel staan er nog verbluffend mooie cafés. Etablissementen als de Cirio, Greenwich, À la Mort Subite of De Ultieme Hallucinatie zijn uiteraard gekend en beroemd. Maar wij gaan op zoek naar minder gekende pareltjes. Niet noodzakelijk architecturaal, maar authentieke volkse cafés. Zoals bijvoorbeeld Le Roma in Anderlecht (Bergensesteenweg), café Berlanger in Scheut (Ninoofsesteenweg), l’Estaminet in Schaarbeek (Haachtsesteenweg) of Les Brasseurs in Brussel (Anspachlaan). We gaan ze de komende maanden oplijsten, zonder de pretentie om volledig te zijn. Maar met telkens wel de tip ‘Een bezoekje waard’. Help jij mee? Ken je een wat vergeten café waar de tijd is stil blijven staan? Laat het ons weten! Mail het door naar info@ bop.brussels of beter nog: kom het bij het BOp aanduiden op de kaart die we gaan ophangen. Laat erfgoed leven, laat het schuimen! (Lees ook pagina 2 met o.a. De toog der activiteiten. Wordt vervolgd!) het café nog helemaal gaan opmeten en Wing Nuts Decor timmerde een replica in mekaar. Daarmee deden we al diverse locaties aan. Tot in Mechelen toe, waar het een jaar in een (ontwijde) kerk stond.” “Als gangmaker van diverse initiatieven werkt het prima. Iedereen die ermee aan de slag wil, mag dat. Als het pop upcafé maar met veel liefde en deskundigheid omarmd wordt, zoals hier nu in het BOp.” “Vrienden van de Vrienden zijn mijn vrienden” Na 10 succesvolle edities van het festival ‘Alles es just’ kapte Philippe er als organisator mee. “De meeste verhalen waren verteld. En zelf was ik ook wat op. Maar nu is er het feestjaar 150 jaar Pogge Vrienden. Zo lang bestaat die vereniging al, jawel! Ik nam destijds de fakkel over van een groepje senioren die het hedendaagse Schaarbeek niet zo tof meer vonden. Er werd nieuw leven in geblazen, en echt niet alleen door mij. Zo sprak McCloud Zicmuse, een ingeweken Amerikaan, me in 2013 aan. Hij sprong mee op de kar, stichtte de VVVVP: de Vrienden Van Vrienden Van Pogge, een groepje kunstenaars en artiesten die de Pogge Vrienden wilden ondersteunen en dragen.” McCloud Zicmuse werd zelfs Prins Carnaval in Schaarbeek, maar net dan sloeg Covid toe en werd de Carnavalstoet afgelast. Jaren bleef hij Prins Zonder Carnaval. Zo groeide hij uit tot een nieuwe levende legende in Schaarbeek. Ook de Schuttersgilde in het Josaphatpark kreeg nieuwe impulsen. “Met het festival ‘Alles es Just’ zijn we daar geland”, knikt Debroe. “En dus organiseerden we er een initiatie wipschieten. Liefst 30 jonge mensen daagden op en de meesten ervan werden lid. Bovendien kreeg ook de iconische buvette in het park een flinke duw in de rug, niet in het minst door Bernard Leboucq, zelf medeoprichter van Brasserie de la Senne. Het is er weer een echte place to be geworden, zeker in de zomer.” “Dingen groeien gewoon organisch. Ik pik iets op, doe er iets mee, steek het in gang en geef het dan door. Supertof om te zien dat het dan verder leeft. Erfgoed bewaren is iets serieus, maar je kan er vervolgens ook leven in blazen, toffe dingen mee doen. Activiteiten die verbinden, feesten, mensen samenbrengen: ook erfgoed leent zich er prima toe.” Niet in het minst het levend erfgoed waar de oude Brusselse volkscafés mee deel van uitmaken. En waarvoor Philippe Debroe – zelf tegenwoordig cultuurbeleidscoördinator in Ganshoren – en ook het BOp willen voor blijven strijden. Hou dus de komende maanden ook onze activiteitenagenda in de gaten. “Het bouwkundig erfgoed in deze stad wordt zo mismeesterd”, geeft Debroe nog mee. “Vergeet niet: het ambacht verdwijnt. Dus als er een gebouw en de inhoud ervan uit pakweg 1900 wordt neergeslagen, dan kan je dat niet meer maken. Omdat de ambachten grotendeels weg zijn. Dus kan je maar beter renoveren en restaureren wat er nog staat.” (FM) plezIer In ‘t stamInee Stamcafés en volkse kroegen werden vroeger staminees genoemd. Deze term komt van estaminet, een Belgisch (zowel Vlaams als Waals) woord, dat ook in Noord-Frankrijk ingeburgerd is. Al zagen sommigen daar een link naar Spanje: soldaten zochten tijdens de Spaanse bezetting in de 16de eeuw onder Fernando Álvarez de Toledo, de hertog van Alva, wel eens ontspanning in herbergen waar het aangenaam was en meisjes zorgden voor vermaak. De term estaminet zou dan van het Spaanse ¿esta minetta? (“zijn er meisjes?”) komen. Deze mythe werd al in de jaren 60 door schrijver Louis Paul Boon de wereld ingestuurd via een cursiefje in het dagblad Vooruit. (Bron: brouwerij Palm) l maarT - apriL 2026 BOp magazine l l 27
28 Online Touch Home