l l l de reportage Opera apero voor Tafel 6 Ouderen degusteren cultuur in eigen huis J e bent nooit te oud voor kunst en cultuur. Zelfs al willen de benen niet meer zo goed mee of schrikken avondvoorstellingen teveel af. Wegens te laat, te ver of te duur. Geen probleem, dacht Philippe Croymans. Dan doen we het anders, gewoon thuis bijvoorbeeld. Want cultuur zorgt ook daar voor verbinding. Tafel Zes nodigt uit! Elke laatste dinsdag van de maand is Tafel Zes te gast bij Philippe Croymans thuis, in z’n moderne appartement in de Noordwijk. Het ligt één bushalte verder dan lokaal dienstencentrum De Harmonie, waar hij elke dag in het sociaal restaurant gaat eten. Steevast aan tafel zes, elke dag behalve op woensdag, want dan serveren ze er vis en die laat hij aan zich voorbij zwemmen. Philippe houdt van opera en éénmaal per maand nodigt hij z’n tafelgenoten uit om bij hem thuis naar een opera te komen kijken en luisteren. Het is intussen een traditie geworden en wij mochten mee aanschuiven. Meestal zijn ze met zes of zeven, vandaag maar met drie. Niemand laat het aan z’n hart komen: wie er is, geniet. Van muziek, van elkaar en van ander lekkers. Er wordt gestart met een coupe. Geen champagne, cava of prosecco: Philippe heeft nog in Frankrijk gewoond en koos voor een Crémant de Bourgogne. Van het huis ‘Le Jardin des Enfants’: nooit te oud om te spelen. L’apéro opera: héérlijk. Op het menu vandaag geen opera, maar een film. Farinelli is een Belgische film die internationaal hoog scoorde en in Holywood een Golden globe won èn een Oscarnominatie afdwong. Farinelli was een Italiaanse soprano castrato en de film speelt zich volledig af in opera-middens. Ik vlei me iets te enthousiast neer in de sofa en wordt meteen op de vingers getikt door Nicole (84): “Je laat je niet in een zetel vallen, je gààt zitten.” Heerlijk. Iets ervoor had ze tijdens een korte fotoshoot ook de wat wankele gastheer aangepord: “Sta eens goed recht, ge zijt geen oud peeke. Het is toch waar: hij is jonger dan ik.” Zo is Nicole: rechttoe rechtaan, altijd. Maar even goed: zorgzaam. “Of ik zelf van opera hou? Eigenlijk heb ik het hier leren kennen”, vertelt ze. “Ik ben er nog nooit naar een gaan kijken. Of toch: één keertje toen ik een ticketje kon krijgen van een kennis. De dochter van de conciërge van LDC Forum danste toen bij het Ballet van Béjart. En zo kon ik naar een voorstelling. Zelf was ik al vanaf m’n 15de aan het werken.” “Tafel Zes is in De Harmonie de tafel l mEI - juNI 2026 BOp magazine l l 5
6 Online Touch Home