Inspiratie Verlangen naar het leven Tijdens een huiskamerviering in Landscheiding lazen we een stukje uit het Bijbelboek Hooglied. Een vrouw verlangt naar haar geliefde. Ze ligt er zelfs ’s nachts wakker van. We lazen ook woorden uit Psalm 63 over een lichaam dat verlangt naar water in een dor en dorstig land. Als we over geloven denken, is verlangen misschien niet het eerste woord dat bij ons opkomt. Toch staan juist deze woorden in de Bijbel. Misschien omdat geloven niet losstaat van het gewone leven. Het hoort niet alleen thuis in de kerk op zondag, maar juist ook in alles wat ons iedere dag bezighoudt. Tijdens de viering ging het daarom niet alleen over Bijbelteksten, maar ook gewoon over het leven. Over samen een kopje theedrinken. Over een bewoner die per ongeluk zijn kopje laat vallen en meteen zegt: “Zo, dat hoeven we niet meer op te drinken.” We moesten er allemaal om lachen. Het zijn van die onverwachte momenten die een gewone dag ineens kleur geven. Het leven kent ook andere momenten. Deze week zat ik bij een mevrouw die net had gehoord dat haar partner was overleden. Ze kon het gewoon niet geloven. Haar hele wereld stond op zijn kop. Op zulke momenten kan het verlangen naar het leven bijna verdwijnen. Verdriet en gemis kunnen alles overschaduwen. Toch zie ik in mijn werk steeds weer hoe er, soms heel voorzichtig, iets van leven en verbinding voelbaar wordt. In een glimlach, een hand die wordt vastgehouden of een stil gesprek. Heel even is er het gevoel dat we niet alleen zijn. Alsof God dichtbij is. Misschien is een ode aan het leven juist niet dat alles mooi of gemakkelijk is. Misschien begint die ode juist in het blijven zien van die kleine momenten waarop liefde, verbondenheid en hoop zich, soms heel voorzichtig, weer laten zien. Marc Altena Geestelijk verzorger Landscheiding CARDIA MAGAZINE AUG 2026 11
12 Online Touch Home