34

Kerstnacht Kerstverhaal Geschreven door Ina van der Beek Johanne aarzelt nog even, dan pakt ze toch de telefoon. Eerst Ruud maar bellen, daarna Rick. Haar vingers trillen een beetje als ze het nummer intoetst. ‘Ruud de Jong,’ ‘Ja, Ruud, met ma. Alles goed bij jullie?’ ‘Ja zeker, bij u ook?’ ‘Ja, goed hoor.’ Dat is de eerste leugen… Even valt ze stil, dan gaat ze verder: ‘Waar ik eigenlijk voor bel… het gaat over Kerst…,’ weer aarzelt ze. ‘Over Kerst?’ herhaalt hij. ‘Ja, ik ben niet thuis met de Kerstdagen. Ik heb besloten een paar dagen weg te gaan.’ Nu is het zijn beurt om stil te worden. ‘Weg met de Kerst, u?’ vraagt hij dan verwonderd. ‘Waar gaat u naar toe?’ ‘Rietje, een oude schoolvriendin, heeft gevraagd of ik de Kerstdagen bij haar kom. Ze is ook pas weduwe geworden en ze voelt zich erg eenzaam. Dus ik wilde geen nee zeggen, vandaar. 24 december vertrek ik en de 27e kom ik weer naar huis. Dus jullie hoeven verder geen rekening met me te houden.’ Heer, vergeef me mijn leugens… ‘Maar de eerste Kerst zonder pa… U was van harte welkom bij ons geweest, dat weet u toch?’ ‘Ja, daarom juist.’ Ze laat in het midden of dat op zijn eerste opmerking slaat of op zijn vraag. ‘En Kerstavond dan?’ ‘Ja, dan ben ik al weg. Hadden jullie willen komen dan?’ Even trilt er hoop in haar. ‘Nou ja, nee, dat ligt natuurlijk moeilijk. Misschien…’ ‘Nou, daar hoef je dus niet meer over wakker te liggen.’ ‘Nou…’ ‘Ik ga neerleggen,’ onderbreekt ze hem. ‘Ik wil je broer nog even bellen. De groeten aan Nanda en de kinderen, hoor.’ Ze luistert naar zijn groet en verbreekt de verbinding. Bij Rick en Letty krijgt ze geen gehoor. Dan morgen maar, ze gaat nu naar bed, ze is doodmoe. Maar in bed ligt ze nog lang wakker. Hoe heeft het toch zo ver kunnen komen, dat haar twee jongens elkaar niet meer willen zien? Als iemand dat een jaar geleden voorspeld zou hebben, zou ze het hebben weggelachen. Haar twee jongens ruzie? Onmogelijk! En toch is het gebeurd. Afgelopen voorjaar, net voor Pasen, is Henk, haar man, plotseling overleden. De jongens en hun vrouwen stonden, ondanks hun eigen verdriet, als een veilige muur om haar heen. Ze hielpen haar te regelen wat geregeld 34 CARDIA MAGAZINE DEC 2025 moest worden, er kwam opeens zo veel op haar af! Een paar maanden daarna, toen ze weer een keer bij elkaar waren, had Johanne gezegd: ‘Jongens, het lijkt me goed dat jullie alvast wat van pa krijgen. Waarom zouden we daarmee wachten tot ook ik er niet meer ben? Het is denk ik fijn voor jullie al een mooie herinnering aan hem en jullie ouderlijk huis te hebben.’ Ze had gewezen op de antieke statenbijbel, die al generaties lang in de familie is. Daarnaast lag een andere, ook oude Bijbel, een paar maatjes kleiner maar ook met koperen beslagen. ‘Twee familiestukken, jullie moeten onderling maar uitmaken wie welke bijbel meeneemt.’ Dat had ze nooit moeten zeggen… Ruud, als oudste, vond dat hij recht had op de Statenbijbel. Maar Rick, die Hendrik heet zoals zijn vader en zijn opa, dacht daar anders over. En wat eerst een kleine onenigheid leek te zijn, groeide binnen de kortste keren uit tot een verwijdering tussen de broers. Nu willen ze elkaar zelfs niet meer zien en spreken. De twee oude bijbels liggen nog op hun plek in de voorkamer. Een paar maanden geleden heeft ze tegen allebei gezegd: ‘De Bijbels blijven daar liggen tot het weer Pasen is. Als jullie het eens worden, mag je ze samen komen halen. Als het Pasen geweest is en ze liggen er nog, dan geef ik ze aan de dominee. In de hal van de kerk is die mooie vitrine, daar zullen ze best passen.’ En ze meent het, ze wil niet dat na haar dood die twee elkaar opnieuw en heftiger in de haren zullen vliegen. Het is zo al erg genoeg: ruzie om een bijbel! Ze had gehoopt dat het dreigement zou werken, maar ze hebben nauwelijks gereageerd, stijfkoppen! Johanne draait op haar andere zij, ze moet zien dat ze in slaap valt, al dat tobben heeft geen zin. Maar ze voelt zich vanavond dubbel bezwaard, nu vooral over de leugens die ze haar zoon heeft verteld. Nu is het 24 december. De jongens weten niet beter of hun moeder is vertrokken naar het oosten van het land, waar vriendin Rietje woont. Rietje… ze heeft in geen twintig jaar contact met het goede mens gehad. Haar

35 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication