Inspiratie Samen goed voor elkaar Het is altijd weer even een puzzel…. Wie kan waar zitten, waar passen de rolstoelen, staan de rollators goed? Één mevrouw wil graag dicht bij de deur zitten voor het geval ze naar het toilet moet. Een andere dame zit graag dicht bij mij omdat ze anders niet goed hoort. Meneer De Jong wil graag naast mevrouw Den Ouden zitten, dan voelt hij zich meer op zijn gemak. En mevrouw De Vries moet ik even geruststellen: haar dochter weet haar hier heus te vinden, als ze onverwachts op bezoek komt. Als deze puzzel is gelegd en iedereen een goede plek heeft gevonden, met koffie en een koekje voor zich, beginnen we met de gespreksgroep. Elke twee weken bespreken we een onderwerp. Deze week hebben we het over één van de zeven deugden: naastenliefde. Meneer Groen begint met een vraag: “Wie is mijn naaste?” Mevrouw De Bruin zegt: “Mijn naaste, dat is mijn man”. Of haar man nog leeft, dat weet ze eigenlijk niet meer, zegt ze erbij. “Mijn naasten, dat zijn de mensen die op mijn pad komen”, vindt meneer De Wit. “Ook hier in huis. De mensen waar ik ’s avonds mee eet. Ik heb die mensen niet uitgekozen, en het is ook geen familie. Maar omdat we hier allemaal wonen zijn we nu naasten”. Mevrouw Zwart krijgt het woord. Ze zegt: “Je naasten, dat zijn ook de mensen van wie het helemaal niet zo makkelijk is om die lief te hebben. Mensen waar we misschien helemaal niet op zitten te wachten. Asielzoekers bijvoorbeeld. Of gevangenen. Ook dat zijn onze naasten.” Ik vind het een mooie kerstgedachte…. We bespreken met elkaar hoe eenvoudig het is, naastenliefde. En tegelijkertijd ook hoe ingewikkeld, als je ziet hoe vaak we als mensen tekortschieten in naastenliefde. Samen goed voor elkaar zijn blijkt zowel eenvoudig als ingewikkeld. Ik kijk naar deze groep mensen en luister naar wat zij vertellen, zie hoe zij aandacht hebben voor elkaar, elkaar ondersteunen, en elkaar accepteren. Het is een bonte groep mensen, allemaal met een bepaalde kwetsbaarheid, allemaal anders. Hoe verschillend ze ook zijn en wat deze mensen allemaal nog wel of niet meer zelfstandig kunnen, één ding kunnen ze allemaal heel goed: elkaar ondersteunen. Elkaar het gevoel geven dat iedereen er mag zijn. Dat het oké is, als het even niet lukt. En dat het ertoe doet wat je zegt, wat je voelt, wie je bent. Een glimlach, een hand op de schouder, geduld als je het niet meer weet, elkaar in de ogen kijken, aandacht voor de ander. Op deze manier lukt het nog prima om samen goed voor elkaar te zijn. Naastenliefde – ik zie het gebeuren, daar tussen die kwetsbare mensen. En niet alleen in deze kerstperiode. Ik wens u een gezegende kersttijd toe en voor het nieuwe jaar: veel lieve naasten die op uw pad komen. Mirjam Röhling, geestelijk verzorger Onderwatershof CARDIA MAGAZINE DEC 2025 9
10 Online Touch Home